Publicidade

Salmos 69

AFR53

1 Per il Maestro del coro. Sopra "I gigli". Di Davide.

Salvami, o Dio,

poiché le acque mi sono giunte fino alla gola.

2 Sono affondato in un pantano profondo,

dove non posso poggiare il piede;

sono giunto in acque profonde e la corrente mi travolge.

3 Sono stanco di gridare, la mia gola è riarsa;

gli occhi mi vengono meno, mentre aspetto il mio Dio.

4 Quelli che mi odiano senza motivo

sono più numerosi dei capelli del mio capo;

sono potenti quelli che vogliono distruggermi

e che a torto mi sono nemici;

ho dovuto restituire perfino quello che non avevo rubato.

5 O Dio, tu conosci la mia follia,

e le mie colpe non ti sono nascoste.

6 Non siano confusi, a causa mia, quelli che sperano in te,

o Signore, Eterno degli eserciti!

Non siano svergognati a causa mia, quelli che ti cercano,

o Dio d’Israele!

7 Per amor tuo io sopporto gli insulti,

la vergogna mi copre la faccia.

8 Sono divenuto un estraneo per i miei fratelli,

e un forestiero per i figli di mia madre.

9 Poiché mi divora lo zelo per la tua casa,

gli insulti di chi ti oltraggia sono caduti su di me.

10 Io ho pianto, ho afflitto l’anima mia con il digiuno,

ma ciò è stato motivo di scherno.

11 Ho indossato un cilicio come vestito,

ma sono diventato il loro zimbello.

12 Quelli che siedono alla porta sparlano di me

e sono deriso dagli ubriaconi.

13 Ma, quanto a me, o Eterno, la mia preghiera si eleva a te

nel tempo accettevole;

o Dio, rispondimi nella grandezza della tua misericordia

e secondo la verità della tua salvezza.

14 Tirami fuori dal pantano, che io non affondi!

Liberami da quelli che mi odiano,

e dalle acque profonde.

15 Non mi sommerga la corrente delle acque,

non mi inghiottisca il gorgo,

e non chiuda il pozzo la sua bocca su di me!

16 Rispondimi, o Eterno, perché la tua grazia è benefica;

volgiti a me secondo la grandezza delle tue compassioni.

17 Non nascondere il tuo volto dal tuo servo,

perché sono in pericolo; affrettati a rispondermi.

18 Avvicinati all’anima mia e redimila;

riscattami a causa dei miei nemici.

19 Tu conosci la mia vergogna, il mio disonore e la mia infamia;

i miei nemici sono tutti davanti a te.

20 L’oltraggio mi ha spezzato il cuore e sono tutto dolente;

ho aspettato chi mi confortasse, ma invano;

ho atteso dei consolatori, ma non ne ho trovati.

21 Anzi mi hanno dato del fiele al posto del cibo,

e, nella mia sete, mi hanno dato da bere dell’aceto.

22 Sia la mensa che sta davanti a loro come un laccio;

e, quando si credono sicuri, sia per loro un tranello!

23 Gli occhi loro si offuschino, e non vedano più,

e indebolisci continuamente i loro fianchi.

24 Riversa su di loro la tua ira,

e li colga l’ardore del tuo furore.

25 La loro dimora sia desolata,

nessuno abiti nelle loro tende.

26 Poiché perseguitano colui che hai percosso,

e si raccontano i dolori di quelli che tu hai ferito.

27 Aggiungi iniquità alla loro iniquità,

e non abbiano parte alcuna nella tua giustizia.

28 Siano cancellati dal libro della vita

e non siano iscritti con i giusti.

29 Quanto a me, io sono misero e addolorato;

il tuo soccorso, o Dio, mi porti in salvo.

30 Io celebrerò il nome di Dio con un canto,

e lo esalterò con le mie lodi.

31 All’Eterno ciò sarà accettevole più di un bue,

più di un giovenco con corna e unghie.

32 I mansueti lo vedranno e si rallegreranno;

o voi che cercate Dio, il vostro cuore riviva!

33 Poiché l’Eterno ascolta i bisognosi,

e non disprezza i suoi prigionieri.

34 Lo lodino i cieli e la terra,

i mari e tutto ciò che si muove in essi!

35 Poiché Dio salverà Sion, e ricostruirà le città di Giuda;

il suo popolo abiterà in Sion e la possederà.

36 Anche la discendenza dei suoi servitori l’avrà in eredità,

e quelli che amano il suo nome vi abiteranno.

Die martelaar.

1 VIR die musiekleier; op die wysie van: Lelies." 'n Psalm van Dawid.

2 Verlos my, o God, want die waters het tot by die siel gekom.

3 Ek sink in grondelose modder waar geen staanplek is nie; ek het in waterdieptes gekom, en die stroom loop oor my.

4 Ek is moeg van my geroep, my keel brand, my versmag terwyl ek wag op my God.

5 Die wat my sonder oorsaak haat, is meer as die hare van my hoof; die wat klaar staan om my te vernietig, wat sonder grond my vyande is, is magtig; wat ek nie geroof het nie, moet ek dan teruggee.

6 o God, Ú weet van my dwaasheid, en my skuldige dade is vir U nie verborge nie.

7 Laat die wat u verwag, deur my nie beskaamd staan nie, o Here, Here van die leërskare! Laat die wat U soek, deur my nie in die skande kom nie, o God van Israel!

8 Want om U ontwil dra ek smaad, bedek skande my aangesig.

9 Vreemd het ek vir my broers geword en 'n onbekende vir die seuns van my moeder.

10 Want die ywer vir u huis het my verteer, en die smaadhede van die wat U smaad, het op my geval.

11 Wat my aangaan, my siel het geween met vas; maar dit het smaadhede vir my geword.

12 Ek het ook 'n rougewaad my kleding gemaak en vir hulle 'n spreekwoord geword.

13 Die wat in die poort sit, praat van my ook die spotlied van die wat sterk drank drink.

14 Maar ek my gebed is tot U, o Here: in die tyd van genade, o God, verhoor my deur die grootheid van u goedertierenheid, deur die trou van u heil!

15 Red my uit die modder en laat my nie sink nie; laat my gered word van my haters en uit waterdieptes.

16 Laat die waterstroom nie oor my loop en die diepte my nie verslind nie, en laat die put sy mond bo my nie toesluit nie!

17 Verhoor my, o Here, want u goedertierenheid is goed; wend U tot my na die grootheid van u barmhartighede.

18 En verberg u aangesig nie vir u kneg nie; want ek is benoud. Verhoor my dan gou!

19 Kom nader na my siel, verlos dit; bevry my om my vyande ontwil.

20 Ú ken my smaad en my beskaming en my skande; al my teëstanders is voor U.

21 Die smaad breek my hart, en ek is verswak; ja, ek het gewag op medelyde, maar verniet; en op vertroosters, maar het hulle nie gevind nie.

22 En hulle het aan my gal gegee as my spys, en vir my dors het hulle my asyn laat drink.

23 Laat hul tafel voor hulle 'n vangnet wees en vir hulle wat sorgeloos is, 'n strik.

24 Laat hulle duister word, sodat hulle nie sien nie; en maak dat hulle heupe altyddeur wankel.

25 Stort oor hulle u grimmigheid uit, en laat u toorngloed hulle inhaal.

26 Laat hulle laer woes word, laat in hulle tente geen bewoner wees nie.

27 Want hulle vervolg hom wat deur U swaar getref is, en vertel van die smart van u gewondes.

28 Voeg skuld by hulle skuld, en laat hulle nie in u geregtigheid kom nie.

29 Laat hulle uitgedelg word uit die boek van die lewe en nie saam met die regverdiges opgeskrywe word nie.

30 Maar ek is ellendig en in pyn: laat u hulp, o God, my beskerm!

31 Ek wil die Naam van God prys met 'n lied en Hom groot maak met danksegging;

32 en dit sal die Here welgevalliger wees as beeste, as stiere wat horings en gesplitste kloue het.

33 As die ootmoediges dit sien, sal hulle bly wees; julle wat na God soek, laat julle hart lewe!

34 Want die Here luister na die behoeftiges en verag sy gevangenes nie.

35 Laat hemel en aarde Hom prys, die see en alles wat daarin roer.

36 Want God sal Sion verlos en die stede van Juda bou; en daar sal hulle woon en dit besit.

37 En die nageslag van sy knegte sal dit beërwe, en die liefhebbers van sy Naam sal daarin woon.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_12-11-46-