1 Sa tabi ng mga ilog ng Babilonia, doo'y nangaupo tayo, oo, nagiyak tayo, nang ating maalaala ang Sion. 2 Sa mga punong sauce sa gitna niyaon ating ibinitin ang ating mga alpa. 3 Sapagka't doo'y silang nagsibihag sa atin ay nagsihiling sa atin ng mga awit, at silang magpapahamak sa atin ay nagsihiling sa atin ng kasayahan, na nangagsasabi: Awitin ninyo sa amin ang sa mga awit ng Sion. 4 Paanong aawitin namin ang awit sa Panginoon sa ibang lupain? 5 Kung kalimutan kita, Oh Jerusalem, kalimutan nawa ng aking kanan ang kaniyang kasanayan. 6 Dumikit nawa ang aking dila sa ngalangala ng aking bibig, kung hindi kita alalahanin; kung hindi ko piliin ang Jerusalem ng higit sa aking pinakapangulong kagalakan. 7 Alalahanin mo Oh Panginoon, laban sa mga anak ni Edom ang kaarawan ng Jerusalem; na nagsabi, Sirain, sirain, pati ng patibayan niyaon. 8 Oh anak na babae ng Babilonia, na sira; magiging mapalad siya, na gumaganti sa iyo na gaya ng iyong ginawa sa amin. 9 Magiging mapalad siya, na kukuha at maghahagis sa iyong mga bata sa malaking bato.

1 By the rivers of Babylon, there we sat down, yea, we wept, when we remembered Zion.2 We hung our harps upon the willows in the midst thereof.3 For there they that carried us away captive required of us a song; and they that wasted us required of us mirth, saying, Sing us one of the songs of Zion.4 How shall we sing the LORD's song in a foreign land?5 If I forget you, O Jerusalem, let my right hand forget its cunning.6 If I do not remember you, let my tongue cleave to the roof of my mouth; if I prefer not Jerusalem above my chief joy.7 Remember, O LORD, the children of Edom in the day of Jerusalem; who said, Raze it, raze it, even to the foundation thereof.8 O daughter of Babylon, who are to be destroyed; happy shall he be, that rewards you as you have served us.9 Happy shall he be, that takes and dashes your little ones against the stones.