1 Dinggin mo ang dalangin ko, Oh Panginoon, at dumating nawa ang daing ko sa iyo. 2 Huwag mong ikubli ang mukha mo sa akin sa kaarawan ng aking kahirapan: ikiling mo ang iyong pakinig sa akin; sa araw na ako'y tumawag, ay sagutin mo akong madali. 3 Sapagka't ang mga kaarawan ko'y nangapapawi na parang usok, at ang mga buto ko'y nangasusunog na parang panggatong. 4 Ang puso ko'y nasaktan na parang damo, at natuyo; sapagka't nalimutan kong kanin ang aking tinapay. 5 Dahil sa tinig ng aking daing ang mga buto ko'y nagsisidikit sa aking laman. 6 Ako'y parang pelikano sa ilang; ako'y naging parang kuwago sa kaparangan. 7 Ako'y umaabang, at ako'y naging parang maya na nagiisa sa bubungan. 8 Dinudusta ako ng aking mga kaaway buong araw; silang nangauulol laban sa akin ay nagsisisumpa sa akin. 9 Sapagka't kinain ko ang mga abo na parang tinapay, at hinaluan ko ang aking inumin ng iyak. 10 Dahil sa iyong galit at iyong poot: sapagka't ako'y iyong itinaas, at inihagis. 11 Ang aking mga kaarawan ay parang lilim na kumikiling; at ako'y natuyo na parang damo. 12 Nguni't ikaw, Oh Panginoon, ay mamamalagi magpakailan man; at ang alaala sa iyo ay sa lahat ng sali't saling lahi. 13 Ikaw ay babangon at maaawa sa Sion: sapagka't kapanahunan ng pagkaawa sa kaniya, Oo, ang takdang panahon ay dumating. 14 Sapagka't nililigaya ang iyong mga lingkod sa kaniyang mga bato, at nanghihinayang sa kaniyang alabok. 15 Sa gayo'y katatakutan ng mga bansa ang pangalan ng Panginoon. At ng lahat ng hari sa lupa ang iyong kaluwalhatian; 16 Sapagka't itinayo ng Panginoon ang Sion, siya'y napakita sa kaniyang kaluwalhatian; 17 Kaniyang dininig ang dalangin ng tapon, at hindi hinamak ang kanilang dalangin. 18 Ito'y isusulat na ukol sa lahing susunod: at ang bayang lalalangin ay pupuri sa Panginoon. 19 Sapagka't siya'y tumungo mula sa kaitaasan ng kaniyang santuario; tumingin ang Panginoon sa lupa mula sa langit; 20 Upang dinggin ang buntong hininga ng bilanggo: upang kalagan yaong nangaitakdang patayin; 21 Upang maipahayag ng mga tao ang pangalan ng Panginoon sa Sion, at ang kaniyang kapurihan sa Jerusalem; 22 Nang ang mga bayan ay mapisan, at ang mga kaharian, upang maglingkod sa Panginoon. 23 Kaniyang pinahina ang aking kalakasan sa daan; kaniyang pinaikli ang mga kaarawan ko. 24 Aking sinabi, Oh Dios ko, huwag mo akong kunin sa kalagitnaan ng aking mga kaarawan; ang mga taon mo'y lampas sa mga sali't saling lahi. 25 Nang una ay inilagay mo ang patibayan ng lupa; at ang mga langit ay gawa ng iyong mga kamay. 26 Sila'y uuwi sa wala, nguni't ikaw ay mananatili: Oo, silang lahat ay maluluma na parang bihisan; parang isang kasuutan na iyong mga papalitan, at sila'y mga mapapalitan: 27 Nguni't ikaw rin, at ang mga taon mo'y hindi magkakawakas. 28 Ang mga anak ng iyong mga lingkod ay mangamamalagi, at ang kanilang binhi ay matatatag sa harap mo.
1 A Prayer of the afflicted, when he is overwhelmed, and pours out his complaint before the LORD. Hear my prayer, O LORD, and let my cry come unto you.2 Hide not your face from me in the day when I am in trouble; incline your ear unto me: in the day when I call answer me speedily.3 For my days are consumed like smoke, and my bones are burned as a hearth.4 My heart is smitten, and withered like grass; so that I forget to eat my bread.5 Because of the voice of my groaning my bones cling to my skin.6 I am like a vulture of the wilderness: I am like an owl of the desert.7 I watch, and am as a sparrow alone upon the house top.8 My enemies reproach me all the day; and they that rail against me are sworn against me.9 For I have eaten ashes like bread, and mingled my drink with weeping,10 Because of your indignation and your wrath: for you have lifted me up, and cast me down.11 My days are like a shadow that declines; and I am withered like grass.12 But you, O LORD, shall endure forever; and your remembrance unto all generations.13 You shall arise, and have mercy upon Zion: for the time to favor her, yea, the set time, is come.14 For your servants take pleasure in her stones, and favor the dust thereof.15 So the nations shall fear the name of the LORD, and all the kings of the earth your glory.16 When the LORD shall build up Zion, he shall appear in his glory.17 He will regard the prayer of the destitute, and not despise their prayer.18 This shall be written for the generation to come: and the people who shall be created shall praise the LORD.19 For he has looked down from the height of his sanctuary; from heaven did the LORD behold the earth;20 To hear the groaning of the prisoner; to loose those that are appointed to death;21 To declare the name of the LORD in Zion, and his praise in Jerusalem;22 When the people are gathered together, and the kingdoms, to serve the LORD.23 He weakened my strength in the way; he shortened my days.24 I said, O my God, take me not away in the midst of my days: your years are throughout all generations.25 Of old have you laid the foundation of the earth: and the heavens are the work of your hands.26 They shall perish, but you shall endure: yea, all of them shall grow old like a garment; as a vesture shall you change them, and they shall be changed:27 But you are the same, and your years shall have no end.28 The children of your servants shall continue, and their descendants shall be established before you.