1 Dios ko, Dios ko, bakit mo ako pinabayaan? Bakit ka napaka layo sa pagtulong sa akin, at sa mga salita ng aking pagangal? 2 Oh Dios ko, ako'y humihiyaw sa araw, nguni't hindi ka sumasagot: at sa gabi, at hindi ako tahimik. 3 Nguni't ikaw ay banal, Oh ikaw na tumatahan sa mga pagpuri ng Israel. 4 Ang aming mga magulang ay nagsitiwala sa iyo: sila'y nagsitiwala, at iyong iniligtas sila. 5 Sila'y nagsidaing sa iyo at nangaligtas: sila'y nagsitiwala sa iyo, at hindi nangapahiya. 6 Nguni't ako'y uod at hindi tao; duwahagi sa mga tao, at hinamak ng bayan. 7 Silang lahat na nangakakita sa akin ay tinatawanang mainam ako: inilalawit nila ang labi, iginagalaw nila ang ulo, na sinasabi, 8 Magpakatiwala ka sa Panginoon; iligtas niya siya: iligtas niya siya yamang kinaluluguran niya siya: 9 Nguni't ikaw ang naglabas sa akin sa bahay-bata: Pinatiwala mo ako nang ako'y nasa mga suso ng aking ina. 10 Ako'y nahagis sa iyo mula sa bahay-bata: ikaw ay aking Dios mulang dalhin ako sa tiyan ng aking ina. 11 Huwag mo akong layuan; sapagka't kabagabagan ay malapit; sapagka't walang tumulong. 12 Niligid ako ng maraming toro; mga malakas na toro ng Basan ay kumulong sa akin. 13 Sila'y magbubuka sa akin ng kanilang bibig, na gaya ng sumasakmal at umuungal na leon. 14 Ako'y nabuhos na parang tubig, at lahat ng aking mga buto ay nangapapalinsad: ang aking puso ay parang pagkit; natutunaw ito sa loob ko. 15 Ang aking kalakasan ay natuyo na parang bibinga; at ang aking dila ay dumidikit sa aking ngalangala; at dinala mo ako sa alabok ng kamatayan. 16 Sapagka't niligid ako ng mga aso: kinulong ako ng pulutong ng mga manggagawa ng masama; binutasan nila ang aking mga kamay at ang aking mga paa. 17 Aking maisasaysay ang lahat ng aking mga buto; kanilang minamasdan, at pinapansin ako: 18 Hinapak nila ang aking mga kasuutan sa gitna nila, at kanilang pinagsapalaran ang aking kasuutan. 19 Nguni't huwag kang lumayo, Oh Panginoon: Oh ikaw na aking saklolo, magmadali kang tulungan mo ako. 20 Iligtas mo ang aking kaluluwa sa tabak; ang aking minamahal sa kapangyarihan ng aso. 21 Iligtas mo ako sa bibig ng leon; Oo, mula sa mga sungay ng torong gubat ay sinagot mo ako. 22 Aking ipahahayag ang iyong pangalan sa aking mga kapatid: sa gitna ng kapulungan ay pupurihin kita. 23 Kayong nangatatakot sa Panginoon ay magsipuri sa kaniya: kayong lahat na binhi ni Jacob ay lumuwalhati sa kaniya; at magsitayong may takot sa kaniya, kayong lahat na binhi ni Israel. 24 Sapagka't hindi niya hinamak o pinagtaniman man ang kadalamhatian ng nagdadalamhati; ni ikinubli man niya ang kaniyang mukha sa kaniya; kundi nang siya'y dumaing sa kaniya, ay kaniyang dininig. 25 Sa iyo nanggagaling ang pagpuri sa akin sa dakilang kapisanan: aking tutuparin ang aking mga panata sa harap nila na nangatatakot sa kaniya. 26 Ang maamo ay kakain at mabubusog: kanilang pupurihin ang Panginoon na humanap sa kaniya; mabuhay nawa ang iyong puso magpakailan man. 27 Lahat ng mga wakas ng lupa ay makakaalaala, at magsisipanumbalik sa Panginoon: at lahat ng mga angkan ng mga bansa ay magsisisamba sa harap mo. 28 Sapagka't ang kaharian ay sa Panginoon: at siya ang puno sa mga bansa. 29 Lahat na matataba sa lupa ay magsisikain, at magsisisamba: silang lahat na nagsisibaba sa alabok ay magsisiyukod sa harap niya, sa makatuwid baga'y ang hindi makapagingat na buhay ng kaniyang kaluluwa. 30 Isang binhi ay maglilingkod sa kaniya, sasaysayin ang Panginoon sa susunod na salin ng lahi, 31 Sila'y magsisiparoon at mangaghahayag ng kaniyang katuwiran, sa bayan na ipanganganak ay ibabalita, yaong kaniyang ginawa.

1 To the Chief Musician upon aijeleth shahar. A Psalm of David. My God, my God, why have you forsaken me? why are you so far from helping me, and from the words of my groaning?2 O my God, I cry in the daytime, but you hear not; and in the night season, and am not silent.3 But you are holy, O you that inhabit the praises of Israel.4 Our fathers trusted in you: they trusted, and you did deliver them.5 They cried unto you, and were delivered: they trusted in you, and were not disappointed.6 But I am a worm, and no man; a reproach of men, and despised of the people.7 All they that see me laugh me to scorn: they shoot out the lip, they shake the head, saying,8 He trusted in the LORD that he would deliver him: let him deliver him, seeing he delighted in him.9 But you are he that took me out of the womb: you did make me hope when I was upon my mother's breasts.10 I was cast upon you from birth: you are my God from my mother's womb.11 Be not far from me; for trouble is near; for there is none to help.12 Many bulls have compassed me: strong bulls of Bashan have beset me round about.13 They gaped on me with their mouths, as a ravening and a roaring lion.14 I am poured out like water, and all my bones are out of joint: my heart is like wax; it is melted in the midst of my body.15 My strength is dried up like a potsherd; and my tongue clings to my jaws; and you have brought me to the dust of death.16 For dogs have compassed me: the assembly of the wicked have enclosed me: they pierced my hands and my feet.17 I can count all my bones: they look and stare upon me.18 They part my garments among them, and cast lots for my clothing.19 But be not far from me, O LORD: O my strength, haste you to help me.20 Deliver my soul from the sword; my life from the power of the dog.21 Save me from the lion's mouth: for you have heard me from the horns of the wild oxen.22 I will declare your name unto my brethren: in the midst of the congregation will I praise you.23 You that fear the LORD, praise him; all you descendants of Jacob, glorify him; and fear him, all you descendants of Israel.24 For he has not despised nor abhorred the affliction of the afflicted; neither has he hid his face from him; but when he cried unto him, he heard.25 My praise shall be of you in the great congregation: I will pay my vows before them that fear him.26 The meek shall eat and be satisfied: they shall praise the LORD that seek him: your heart shall live forever.27 All the ends of the world shall remember and turn unto the LORD: and all the kindreds of the nations shall worship before you.28 For the kingdom is the LORD'S: and he is the governor among the nations.29 All the prosperous of earth shall eat and worship: all they that go down to the dust shall bow before him: and none can keep alive his own soul.30 A posterity shall serve him; it shall be accounted to the Lord for a generation.31 They shall come, and shall declare his righteousness unto a people that shall be born, that he has done this.