1 Purihin mo ang Panginoon, Oh kaluluwa ko. Oh Panginoon kong Dios ikaw ay totoong dakila; ikaw ay nabibihisan ng karangalan at kamahalan. 2 Na siyang nagbabalot sa iyo ng liwanag na parang bihisan; na siyang naguunat ng mga langit na parang tabing: 3 Na siyang naglalagay ng mga tahilan ng kaniyang mga silid sa tubig; na siyang gumagawa sa mga alapaap na kaniyang karro; na siyang lumalakad sa mga pakpak ng hangin: 4 Na siyang gumagawa sa mga hangin na mga sugo niya; ang kaniyang mga tagapangasiwa ay alab ng apoy: 5 Na siyang naglagay ng mga patibayan ng lupa, upang huwag makilos magpakailan man, 6 Iyong tinakpan ng kalaliman na tila isang bihisan; ang tubig ay tumatayo sa itaas ng mga bundok. 7 Sa iyong pagsaway sila'y nagsitakas; sa hugong ng iyong kulog ay nagmadaling nagsialis sila; 8 Sila'y nagsiahon sa mga bundok, sila'y nagsilusong sa mga libis, sa dako mong itinatag ukol sa kanila. 9 Ikaw ay naglagay ng hangganan upang sila'y huwag makaraan; upang sila'y huwag magsibalik na tumakip sa lupa. 10 Siya'y nagsusugo ng mga bukal sa mga libis; nagsisiagos sa gitna ng mga bundok: 11 Sila'y nagpapainom sa bawa't hayop sa parang; nangagpapatid-uhaw ang mga mailap na asno. 12 Sa tabi nila ay nagkaroon ng kanilang tahanan ang mga ibon sa himpapawid, sila'y nagsisiawit sa mga sanga. 13 Kaniyang dinidilig ang mga bundok mula sa kaniyang mga silid: ang lupa'y busog sa bunga ng iyong mga gawa. 14 Kaniyang pinatutubo ang damo para sa mga hayop, at ang gugulayin sa paglilingkod sa tao: upang siya'y maglabas ng pagkain sa lupa: 15 At ng alak na nagpapasaya sa puso ng tao, at ng langis upang pasilangin ang kaniyang mukha, at ng tinapay na nagpapalakas ng puso ng tao. 16 Ang mga punong kahoy ng Panginoon ay busog; ang mga sedro sa Libano, na kaniyang itinanim; 17 Na pinamumugaran ng mga ibon: tungkol sa tagak, ang mga puno ng abeto ay kaniyang bahay. 18 Ang mga mataas na bundok ay para sa mga mailap na kambing; ang mga malalaking bato ay kanlungan ng mga coneho. 19 Kaniyang itinakda ang buwan sa mga panahon: nalalaman ng araw ang kaniyang paglubog. 20 Iyong ginagawa ang kadiliman at nagiging gabi; na iginagalaw ng lahat na hayop sa gubat. 21 Umuungal ang mga batang leon sa pagsunod sa mahuhuli nila, at hinahanap sa Dios ang kanilang pagkain. 22 Ang araw ay sumisikat sila'y nagsisialis, at nangahihiga sa kanilang mga yungib. 23 Lumalabas ang tao sa kaniyang gawain, at sa kaniyang gawa hanggang sa kinahapunan. 24 Oh Panginoon, pagka sarisari ng iyong mga gawa! sa karunungan ay ginawa mo silang lahat: ang lupa ay puno ng iyong kayamanan. 25 Nandoon ang dagat, na malaki at maluwang, na ginagalawan ng di mabilang na mga bagay, ng mga munti at ng mga malaking hayop din naman. 26 Doo'y nagsisiyaon ang mga sasakyan: nandoon ang buwaya na iyong nilikha upang maglibang doon. 27 Lahat ng ito ay nangaghihintay sa iyo, upang iyong mabigyan sila ng kanilang pagkain sa ukol na kapanahunan. 28 Ang iyong ibinibigay sa kanila ay pinipisan nila; iyong ibinubukas ang iyong kamay, sila'y nangabubusog ng kabutihan. 29 Iyong ikinukubli ang iyong mukha, sila'y nangababagabag; iyong inaalis ang kanilang hininga, sila'y nangamamatay, at nagsisibalik sa kanilang pagkaalabok. 30 Iyong sinusugo ang iyong Espiritu, sila'y nangalalalang; at iyong binabago ang balat ng lupa. 31 Manatili nawa ang kaluwalhatian ng Panginoon kailan man; magalak nawa ang Panginoon sa kaniyang mga gawa: 32 Na siyang tumitingin sa lupa at nayayanig: kaniyang hinihipo ang mga bundok at nagsisiusok. 33 Aawit ako sa Panginoon habang ako'y nabubuhay: ako'y aawit ng pagpuri sa aking Dios, samantalang mayroon akong kabuhayan. 34 Matamisin nawa niya ang aking pagbubulay: ako'y magagalak sa Panginoon. 35 Malipol nawa ang mga makasalanan sa lupa, at mawala nawa ang masama. Purihin mo ang Panginoon, Oh kaluluwa ko. Purihin ninyo ang Panginoon.

1 Bless the LORD, O my soul. O LORD my God, you are very great; you are clothed with honor and majesty.2 Who covers yourself with light as with a garment: who stretches out the heavens like a curtain:3 Who lays the beams of his chambers in the waters: who makes the clouds his chariot: who walks upon the wings of the wind:4 Who makes his angels spirits; his ministers a flaming fire:5 Who laid the foundations of the earth, that it should not be removed forever.6 You covered it with the deep as with a garment: the waters stood above the mountains.7 At your rebuke they fled; at the voice of your thunder they hastened away.8 They go up by the mountains; they go down by the valleys unto the place which you have founded for them.9 You have set a bound that they may not pass over; that they turn not again to cover the earth.10 He sends the springs into the valleys, which run among the hills.11 They give drink to every beast of the field: the wild donkeys quench their thirst.12 By them shall the fowls of the heaven have their habitation, which sing among the branches.13 He waters the hills from his chambers: the earth is satisfied with the fruit of your works.14 He causes the grass to grow for the cattle, and herb for the service of man: that he may bring forth food out of the earth;15 And wine that makes glad the heart of man, and oil to make his face to shine, and bread which strengthens man's heart.16 The trees of the LORD are full of sap; the cedars of Lebanon, which he has planted;17 Where the birds make their nests: as for the stork, the fir trees are her house.18 The high hills are a refuge for the wild goats; and the rocks for the badgers.19 He appointed the moon for seasons: the sun knows its going down.20 You make darkness, and it is night: in which all the beasts of the forest do creep forth.21 The young lions roar after their prey, and seek their food from God.22 The sun arises, they gather themselves together, and lay themselves down in their dens.23 Man goes forth unto his work and to his labor until the evening.24 O LORD, how manifold are your works! in wisdom have you made them all: the earth is full of your riches.25 So is this great and wide sea, which teems with things innumerable, both small and great.26 There go the ships: there is that leviathan, which you have made to play therein.27 These all wait upon you; that you may give them their food in due season.28 That which you give them they gather: you open your hand, they are filled with good.29 You hide your face, they are troubled: you take away their breath, they die, and return to their dust.30 You send forth your Spirit, they are created: and you renew the face of the earth.31 The glory of the LORD shall endure forever: the LORD shall rejoice in his works.32 He looks on the earth, and it trembles: he touches the hills, and they smoke.33 I will sing unto the LORD as long as I live: I will sing praise to my God while I have my being.34 My meditation of him shall be sweet: I will be glad in the LORD.35 Let the sinners be consumed out of the earth, and let the wicked be no more. Bless you the LORD, O my soul. Praise you the LORD.