1 Dinggin mo ang aking dalangin, Oh Dios; at huwag kang magkubli sa aking pananaing. 2 Pakinggan mo ako, at iyong sagutin ako: ako'y walang katiwasayan sa aking pagdaramdam, at ako'y dumadaing; 3 Dahil sa tinig ng kaaway, dahil sa pagpighati ng masama; sapagka't sila'y naghagis ng kasamaan sa akin, at sa galit ay inuusig nila ako. 4 Ang aking puso ay nagdaramdam na mainam sa loob ko: at ang mga kakilabutan ng kamatayan ay nahulog sa akin. 5 Katakutan at panginginig ay dumating sa akin, at tinakpan ako ng kakilabutan. 6 At aking sinabi, Oh kung ako'y nagkaroon ng mga pakpak na gaya ng kalapati! Lilipad nga ako, at magpapahinga. 7 Narito, kung magkagayo'y gagala ako sa malayo, ako'y titigil sa ilang. (Selah) 8 Ako'y magmamadaling sisilong mula sa malakas na hangin at bagyo. 9 Ipahamak mo, Oh Panginoon, at guluhin mo ang kanilang wika: sapagka't ako'y nakakita ng pangdadahas at pagaaway sa bayan. 10 Araw at gabi ay nagsisiligid sila sa mga kuta niyaon: kasamaan man at kahirapan ay nangasa gitna rin niyaon. 11 Kasamaan ay nasa gitna niyaon; ang pagpighati at pagdaraya ay hindi humihiwalay sa kaniyang mga lansangan. 12 Sapagka't hindi kaaway ang dumuwahagi sa akin; akin nga sanang nabata: ni hindi rin ang nagtatanim sa akin ang nagmamalaki laban sa akin; nagtago nga sana ako sa kaniya: 13 Kundi ikaw, lalake na kagaya ko, aking kasama at aking kaibigang matalik. 14 Tayo ay maligayang nagpapayuhang magkasama, tayo'y lumalakad na magkaakbay sa bahay ng Dios. 15 Dumating nawang bigla sa kanila ang kamatayan, mababa nawa silang buhay sa Sheol: sapagka't kasamaan ay nasa kanilang tahanan, sa gitna nila. 16 Tungkol sa akin, ay tatawag ako sa Dios; at ililigtas ako ng Panginoon. 17 Sa hapon at sa umaga, at sa katanghaliang tapat, ako'y dadaing at hihibik: at kaniyang didinggin ang aking tinig. 18 Kaniyang tinubos ang aking kaluluwa sa kapayapaan mula sa pagbabaka laban sa akin: Sapagka't sila'y marami na nakikipaglaban sa akin. 19 Didinggin ng Dios, at paghihigantihan sila, siyang tumatahan ng una. (Selah) 20 Kaniyang iniunat ang kaniyang mga kamay laban sa gayon na nasa kapayapaan sa kaniya: kaniyang nilapastangan ang kaniyang tipan. 21 Ang kaniyang bibig ay malambot na parang mantekilya: nguni't ang kaniyang puso ay pakikidigma: ang kaniyang mga salita ay lalong mabanayad kay sa langis, gayon ma'y mga bunot na tabak. 22 Ilagay mo ang iyong pasan sa Panginoon, at kaniyang aalalayan ka: hindi niya titiising makilos kailan man ang matuwid. 23 Nguni't ikaw, Oh Dios, ibababa mo sila sa hukay ng kapahamakan: mga mabagsik at magdarayang tao ay hindi darating sa kalahati ng kanilang mga kaarawan; nguni't titiwala ako sa iyo.
1 To the Chief Musician on neginoth, a maschil. A Song of David. Give ear to my prayer, O God; and hide not yourself from my supplication.2 Attend unto me, and hear me: I mourn in my complaint, and make a noise;3 Because of the voice of the enemy, because of the oppression of the wicked: for they cast iniquity upon me, and in wrath they hate me.4 My heart is greatly pained within me: and the terrors of death are fallen upon me.5 Fearfulness and trembling are come upon me, and horror has overwhelmed me.6 And I said, Oh that I had wings like a dove! for then would I fly away, and be at rest.7 Lo, then would I wander far off, and remain in the wilderness. Selah.8 I would hasten my escape from the windy storm and tempest.9 Destroy, O Lord, and confuse their tongues: for I have seen violence and strife in the city.10 Day and night they go about it upon the walls thereof: mischief also and sorrow are in the midst of it.11 Wickedness is in the midst thereof: deceit and guile depart not from her streets.12 For it was not an enemy that reproached me; then I could have borne it: neither was it he that hated me that did magnify himself against me; then I would have hid myself from him:13 But it was you, a man my equal, my guide, and my close friend.14 We took sweet counsel together, and walked unto the house of God in company.15 Let death seize upon them, and let them go down alive into the grave: for wickedness is in their dwellings, and among them.16 As for me, I will call upon God; and the LORD shall save me.17 Evening, and morning, and at noon, will I pray, and cry aloud: and he shall hear my voice.18 He has delivered my soul in peace from the battle that was against me: for there were many against me.19 God shall hear, and afflict them, even he that abides of old. Selah. Because they do not change, therefore they fear not God.20 He has put forth his hands against such as were at peace with him: he has broken his covenant.21 The words of his mouth were smoother than butter, but war was in his heart: his words were softer than oil, yet were they drawn swords.22 Cast your burden upon the LORD, and he shall sustain you: he shall never permit the righteous to be moved.23 But you, O God, shall bring them down into the pit of destruction: bloody and deceitful men shall not live out half their days; but I will trust in you.