1 Ang makapangyarihang Dios, ang Dios na Panginoon, ay nagsalita, at tinawag ang lupa mula sa pagsikat ng araw hanggang sa paglubog niyaon. 2 Mula sa Sion na kasakdalan ng kagandahan, sumilang ang Dios. 3 Ang aming Dios ay darating at hindi tatahimik; isang apoy na mamumugnaw sa harap niya, at magiging totoong malaking bagyo sa palibot niya. 4 Siya'y tatawag sa langit sa itaas, at sa lupa upang mahatulan niya ang kaniyang bayan: 5 Pisanin mo ang aking mga banal sa akin; yaong nangakikipagtipan sa akin sa pamamagitan ng hain. 6 At ipahahayag ng langit ang kaniyang katuwiran; sapagka't ang Dios ay siyang hukom. (Selah) 7 Iyong dinggin, Oh aking bayan, at ako'y magsasalita; Oh Israel, at ako'y magpapatotoo sa iyo: Ako'y Dios, iyong Dios. 8 Hindi kita sasawayin dahil sa iyong mga hain; at ang iyong mga handog na susunugin ay laging nangasa harap ko. 9 Hindi ako kukuha ng baka sa iyong bahay, ni ng kambing na lalake sa iyong mga kawan. 10 Sapagka't bawa't hayop sa gubat ay akin, at ang hayop sa libong burol. 11 Nakikilala ko ang lahat ng mga ibon sa mga bundok: at ang mga mabangis na hayop sa parang ay akin. 12 Kung ako'y magutom ay hindi ko sasaysayin sa iyo: sapagka't ang sanglibutan ay akin, at ang buong narito. 13 Kakanin ko ba ang laman ng mga toro, o iinumin ang dugo ng mga kambing? 14 Ihandog mo sa Dios ang haing pasasalamat: at tuparin mo ang iyong mga panata sa Kataastaasan: 15 At tumawag ka sa akin sa kaarawan ng kabagabagan; ililigtas kita, at iyong luluwalhatiin ako. 16 Nguni't sa masama ay sinasabi ng Dios, Anong iyong gagawin upang ipahayag ang aking mga palatuntunan, at iyong kinuha ang aking tipan sa iyong bibig? 17 Palibhasa't iyong kinapopootan ang pagtuturo, at iyong iniwawaksi ang aking mga salita sa likuran mo. 18 Pagka nakakita ka ng magnanakaw, pumipisan ka sa kaniya, at naging kabahagi ka ng mga mapangalunya. 19 Iyong ibinubuka ang iyong bibig sa kasamaan, at ang iyong dila ay kumakatha ng karayaan. 20 Ikaw ay nauupo, at nagsasalita laban sa iyong kapatid; iyong dinudusta ang anak ng iyong sariling ina. 21 Ang mga bagay na ito ay iyong ginawa, at ako'y tumahimik; iyong inisip na tunay na ako'y gayong gaya mo: nguni't sasawayin kita, at aking isasaayos sa harap ng iyong mga mata. 22 Gunitain nga ninyo ito, ninyong nangakalilimot sa Dios, baka kayo'y aking pagluraylurayin at walang magligtas: 23 Ang naghahandog ng haing pasasalamat ay lumuluwalhati sa akin; at sa kaniya na nagaayos ng kaniyang pakikipagusap aking ipakikita ang pagliligtas ng Dios.

1 A Psalm of Asaph. The mighty God, even the LORD, has spoken, and called the earth from the rising of the sun unto the going down thereof.2 Out of Zion, the perfection of beauty, God has shined.3 Our God shall come, and shall not keep silence: a fire shall devour before him, and it shall be very tempestuous round about him.4 He shall call to the heavens from above, and to the earth, that he may judge his people.5 Gather my saints together unto me; those that have made a covenant with me by sacrifice.6 And the heavens shall declare his righteousness: for God is judge himself. Selah.7 Hear, O my people, and I will speak; O Israel, and I will testify against you: I am God, even your God.8 I will not reprove you for your sacrifices or your burnt offerings, to have been continually before me.9 I will take no bullock out of your house, nor male goats out of your folds.10 For every beast of the forest is mine, and the cattle upon a thousand hills.11 I know all the fowls of the mountains: and the wild beasts of the field are mine.12 If I were hungry, I would not tell you: for the world is mine, and the fullness thereof.13 Will I eat the flesh of bulls, or drink the blood of goats?14 Offer unto God thanksgiving; and pay your vows unto the most High:15 And call upon me in the day of trouble: I will deliver you, and you shall glorify me.16 But unto the wicked God says, What have you to do to declare my statutes, or that you should take my covenant in your mouth?17 Seeing you hate instruction, and cast my words behind you.18 When you saw a thief, then you consented with him, and have been partaker with adulterers.19 You give your mouth to evil, and your tongue frames deceit.20 You sit and speak against your brother; you slander your own mother's son.21 These things have you done, and I kept silence; you thought that I was altogether such a one as yourself: but I will rebuke you, and set them in order before your eyes.22 Now consider this, you that forget God, lest I tear you in pieces, and there be none to deliver.23 Whoever offers praise glorifies me: and to him that orders his conduct aright will I show the salvation of God.