1 Tunay bang kayo'y nangagsasalita ng katuwiran Oh kayong mga makapangyarihan? Nagsisihatol ba kayo ng matuwid, Oh kayong mga anak ng mga tao? 2 Oo, sa puso ay nagsisigawa kayo ng kasamaan; inyong tinitimbang ang pangdadahas ng inyong mga kamay sa lupa. 3 Ang masama ay naliligaw mula sa bahay-bata: sila'y naliligaw pagkapanganak sa kanila, na nagsasalita ng mga kasinungalingan. 4 Ang kanilang kamandag ay parang kamandag ng ahas: sila'y gaya ng binging ahas na nagtatakip ng kaniyang pakinig; 5 At hindi nakakarinig ng tinig ng mga enkantador, na kailan man ay hindi umeenkanto ng gayon na may karunungan. 6 Iyong bungalin ang kanilang mga ngipin, Oh Dios, sa kanilang bibig: iyong bungalin ang mga malaking ngipin ng mga batang leon, Oh Panginoon. 7 Mangatunaw nawa silang parang tubig na umaagos: pagka inihilagpos niya ang kaniyang mga palaso, maging gaya nawa ng nangaluray. 8 Maging gaya nawa ng laman ng laman ng suso na natutunaw at napapawi: na gaya ng naagas sa babae na hindi nakakita ng araw. 9 Bago makaramdam ang inyong mga palyok ng mga dawag na panggatong, kaniyang kukunin ang mga yaon ng ipoipo, ang sariwa at gayon din ang nagniningas. 10 Magagalak ang matuwid pagka nakita niya ang higanti: kaniyang huhugasan ang kaniyang mga paa sa dugo ng masama. 11 Na anopa't sasabihin ng mga tao, Katotohanang may kagantihan sa matuwid: katotohanang may Dios na humahatol sa lupa.

1 To the Chief Musician, altaschith. A michtam of David. Do you indeed speak righteousness, O congregation? do you judge uprightly, O you sons of men?2 Yea, in heart you work wickedness; you weigh out the violence of your hands in the earth.3 The wicked are estranged from the womb: they go astray as soon as they are born, speaking lies.4 Their poison is like the poison of a serpent: they are like the deaf adder that stops its ear;5 Which will not hearken to the voice of charmers, charming ever so wisely.6 Break their teeth, O God, in their mouth: break out the great teeth of the young lions, O LORD.7 Let them melt away as waters which run continually: when he bends his bow to shoot his arrows, let them be as cut in pieces.8 As a snail who melts, let every one of them pass away: like the untimely birth of a woman, that they may not see the sun.9 Before your pots can feel the burning thorns, he shall take them away as with a whirlwind, both living, and in his wrath.10 The righteous shall rejoice when he sees the vengeance: he shall wash his feet in the blood of the wicked.11 So that a man shall say, Verily there is a reward for the righteous: verily he is a God who judges in the earth.