1 हे यहोवा, तू अपने मुल्खे पुड़ खुश भोव, याकूब गुलैमी करां छुटेइतां वापस आनो।
2 तीं अपने लोकां केरे पाप माफ़ कियोरेन;
ते तैन केरे सारे पाप ढक्कोरेन। (सेला)
3 तीं अपनो क्रोध शान्त कियोरोए;
ते अपनो भटकोरो कोप दूर कियोरोए।
4 हे इश्शे मुक्तरे परमेशर, असन फिरी दुबारे बहाल केर,
ते अपनो क्रोध असन पुड़ेरां दूर केर!
5 कुन तू हमेशा तगर असन पुड़ सरकी मां रालो?
कुन तू पीढ़ी-पीढ़ी तगर कोप केरतो रालो?
6 कुन तू असन फिरी ज़ींतो न केरेलो,
ताके तेरे लोक तीं मां खुश रान?
7 हे यहोवा, अपनि करुणा असन हिरा,
अपनि मुक्ति असन दे।
8 अवं कन्न लेइतां रखेलो कि परमेशर यहोवा कुन ज़ोते,
किजोकि तै अपने लोकन सेइं ज़ैना तैसेरे भक्तन, शैन्तरी गल्लां ज़ोलो;
पन तैना बेदलोइतां बेवकूफी न केरने लग्गन।
9 सच़्च़े तैस करां डरने बालां केरि मुक्तरो वक्त नेड़े एवरोए,
तैखन इश्शे मुल्खे मां महिमा बास केरेली।
10 करुणा ते सच़्च़ाई एप्पु मांमेइं मिली जेई;
धार्मिकता ते शैन्तां एक्की होरि फुम्मड़ी दित्तोरिन।
11 धेरती मरां सच़्च़ाई उगतीए
ते सुर्गेरां धार्मिकता झुकतीए।
12 हाँ, यहोवा रोड़ी चीज़ां देलो,
इश्शी ज़मीन अपनि फसल देली।
13 धार्मिकता यहोवा अग्री-अग्री च़लेली,
ते तैसेरे पव्वां केरे निशान इश्शे लेई बत बनाले।