Забур жырлары 111

Жаратқан Иені қастерлейтін жан жарылқанған

1 Жаратқан Иені мадақтаңдар!

Иеміздің өсиеттерінен ләззат тапқан,

Оны қастерлейтін жан жарылқанған.*111:1 Яки: Оны қастерлеуші — бақытты жан.

2 Әулеті оның елде күшті болады,

Иә, әділдің ұрпақтары жарылқанады,

3 Оның үйінде байлық-дәулет жиналады,

Әрі әділдігі мәңгі есте қалады.

4 Турашыл жанға түнекте таң атады,*111:4 22:4.

Ол рақымды, мейірбан, әділ болады,

5 Мұқтажға қайырыммен қарыз береді,

Әрі істерін әділдікпен жүргізеді,*111:5 Немесе: Сотта сөздері нық болады.

Содан оның өзі де жақсылық көреді.

6 Шүбә жоқ, ол ешқашан шайқалмайды,

Әділ жан жұрттың есінен шықпайды.

7 Сондай адам қауесеттен қорықпайды,

Жаратқанға сеніп жүрегі қобалжымайды,

8 Қайта, жүрегі нық, үрейленбейді,

Соңында жаулардың жеңілісін көреді.

9 Ол мұқтаждарға мол көмек таратады,

Оның әділдігі мәңгіге ұласады,

Абыройы да жоғарылайтын болады.

10 Ал зұлым жан мұны көріп, абыржиды,

Тісін қайрап, қалжырап қажиды,

Зұлымдардың аңсағаны құриды.