Забур жырлары 125

Уа, Жаратқан, қайтадан жарылқай гөр!

1 (Киелі үйге қарай өрлеп бара жатқанда айтылатын жыр.)

Жаратқан Ие тұтқындарды Сионға

Қайтарып алып келген уақытында*125:1 Немесе: Жаратқан Ие Сионға игіліктерін қайтадан сыйлап бергенде.

Ұқсадық түс көріп жатқан адамға,

2 Езуіміз жиылмады күлкіден,

Аузымыздан үзілмеді шаттық ән.

Басқа ұлт адамдары өзара былай десті:

«Бұларға Жаратқан жасады керемет істі!»

3 Жаратқан бізге керемет жасады шынында,

Сондықтан да біз кенелдік зор қуанышқа!

4 Шөлдегі кеуіп қалған өзендерді

Лезде-ақ суға толтыратының секілді,

Уа, Жаратқан Ие, игіліктерімізді

Біздерге қайтадан сыйлай гөр енді.*125:4 Яки: Уа, Жаратқан Ие, тұтқындарымызды бізге қайтарып бере гөр енді (13:7; 52:7; 84:2).

5 Көз жасын төгіп жүріп еккендер егінін

Қуана әндетіп жинамақ өнімін:

6 Олар еңіреп жүріп тұқымдарын

Сеуіп тастайды егістік жерлеріне,

Кейін құшақтап алып астық бауларын

Қуана қайтады мекендеріне.