Забур жырлары 4

Жәбірленушінің кешке сиынып жан тыныштығына кенелуі

1 (Ән-күйдің жетекшісіне арналған, ішекті аспаптардың сүйемелдеуімен айтылатын Дәуіттің жыры.)

2 Уа, Құдай, мені ақтаушы Өзіңсің,*4:2 Немесе: Әділ Құдайым Сенсің.

Сиынғанымда Сен құлақ сала гөр.

Мені қысымшылықтан азат еттің,

Қазір де рақыммен құлақ түре гөр.

3 Әй, пенделер, сендер абыройымды

Қашанғы қорлап төге бермексіңдер?

Жақсы көріп құр сөз бен бос істерді,

Қашанғы өтірікке ермексіңдер?

4 Біліңдер: Жаратқан әділді таңдады,

Жалбарынсам, Ием құлақ асады.

5 Ашуланғанда күнә жасамаңдар,

Төсекте жатқанда ойланып-толғаныңдар,

Жүрек түкпірін тексеріп, тынығыңдар!

6 Жаратқанға лайықты тарту арнаңдар,

Оған сенім артып, мойынсұныңдар!

7 «Кім бізге жақсылық жасар?» деп сұрап,

Күдік келтіреді көптеген кісілер.

Уа, Жаратқан, жылы шыраймен қарап,

Бет-жүзіңнің нұрын бізге төге гөр.

8 Молайса нан менен жүзім шырыны,

Саған сенбейтіндер масаттанады.

Менің жүрегімді Өзің шаттандырдың,

Соншама зор қуанышқа толтырдың.

9 Уа, Жаратқан, мен төсегіме жатып

Ұйықтаймын енді қаннен-қаперсіз,

Өйткені Өзің маған бердің сыйлап

Тыныш өмірді қауіп-қатерсіз.