Забур жырлары 137

Жаратқан Иенің берік рақымын мадақтау

1 (Дәуіттің жыры.)

Шын жүректен, уа, Ием, Сені дәріптеймін,

Періштелер*137:1 Немесе: «Тәңірлер» (Яки: өздерін «тәңір» деп есептейтін билеушілер: Жар 6:2). алдында әндетемін.

2 Киелі үйіңе қарай иілемін,

Берік рақымың мен адалдығың үшін

Сенің атыңа шүкіршілік етемін,

Өйткені дүниеде бар нәрселерден

Атың мен сөзіңді*137:2 Яки: уәдеңді. жоғары қойдың Сен.

3 Мінажат еткенімде жауап бердің,

Жігер беріп, жанымды берік еттің.

4 Уа, Ием, естігенде аузыңнан шыққан сөзіңді

Жердің бар патшалары мадақтасын Өзіңді,

5 Олар әнге салсын Жаратқанның жолдарын,

Өйткені шексіз зор — ұлылығы Оның!

6 Жаратқан Ие бәрінен де жоғары,

Ал кішіпейілге Ол назар аударады,

Тәкаппар адамды да алыстан ұғады.

7 Жүрсем де қақ ортасында қиын жағдайдың,

Уа, Ием, жанымды аман сақтайсың,

Кәрлі жауларыма қарсы қол жұмсайсың,

Мені құдіретіңмен қолдап-қорғайсың.

8 Осыны істейді мен үшін Жаратқан,*137:8 Яки: Жаратқан маған деген ниетін орындайды (56:3).

Рақымың, уа, Ием, ұласады әрқашан,

Бас тартпа бізден, өз жаратылысыңнан.