Забур жырлары 129

Ауыр жағдайдың тұңғиығынан айтылған дұға

1 (Киелі үйге өрлеп бара жатқанда айтылатын жыр.)

Ауыр жағдайымның тұңғиығынан,

Уа, Жаратқан Ием, дауыстаймын Саған.

2 О, Тәңір Ием, даусымды тыңдай гөр,

Мінажатыма менің құлақ түре гөр!

3 Ием, Сен күнәларды есіңнен шығармасаң,

Кім алдыңда тірі қалар, уа, Жаратқан?

4 Бірақ Сен кешірім беруге әзірсің,

Содан бәрі Сені қастерлей берсін!

5 Шын жүректен Иеме сенім артамын,

Берген сөзіне үмітімді артамын.

6 Күзетші күткендей таңның атуын,

Қарауыл аңсағандай күннің шығуын,

Жан-тәніммен Иемді күтіп сағынамын.

7 Уа, Исраил халқы, сенім арт Жаратқанға,

Рақым мен құтқаратын күш шексіз Онда.

8 Бар күнәсінің құнын төлеп, Исраилді

Құтқарып Жаратқан Ие азат етеді.