Забур жырлары 130

Құдайға сеніп тынышталу

1 (Киелі үйге қарай өрлеп бара жатқанда айтылатын Дәуіттің жыры.)

Уа, Жаратқан Ие, өркөкірек емеспін,

Паңдана қарамайды көздерім менің,

Не тым ұлы істермен шұғылданбаймын,

Не шамам келмейтіндермен айналыспаймын,*130:1 Немесе: Қол жеткізбес (қияли) мақсаттарға да ұмтылмаймын.

2 Қайта, ризамын, жан дүнием тыныштықта.

Бейқам жүр сәби анасының қасында,*130:2 Немесе: Бейқам жатыр емшектен шығарылған (яки: еміп тойынған) бөбек анасының қасында.

Сол нәресте сықылды өз жаным да

Тыныш жатыр бейқам болып бойымда.

3 О, Исраил халқы, бұдан былай мәңгіге

Шын жүректен сеніңдер Жаратқан Иеге!