Забур жырлары 126

Жақсылық атаулының бастауы — Жаратқан Ие

1 (Киелі үйге қарай өрлеп бара жатқанда айтылатын Сүлейменнің жыры.)

Егер Жаратқан үйдің құрылысын жарылқамаса,*126:1 Немесе: Жаратқан Ие үйді салмаса; яки: Жаратқан Ие үрім-бұтақты сыйламаса (127:3; Пат2 7:16,27,29).

Құрылысшылардың еңбегі түгелдей зая.

Егер Жаратқан Ие қаланы күзетпесе,

Қарауылшылар босқа тұрады күзетте.

2 Бекерге ерте тұрып, кеш жатасыңдар,

Нандарыңды көп бейнетпен табасыңдар.

Ал Жаратқан Ие сүйікті адамдарына

Бейқам тыныштық сыйлайды жандарына.*126:2 Немесе: Жаратқан Ие Өзі сүйетіндеріне бейқам ұйқы сыйлайды (Жар 39:2-5,21-23; 49:25; Флп 4:6-7).

3 Балалар — игілік Жаратқан Иеден келген,

Перзенттер — Оның сыйы рақыммен берген.

4 Адамның жас кезінде туған балалары

Жебелері іспетті жауынгердің қолындағы,

5 «Қорамсақтарын» солармен толтырған

Кісілер қандай бақытты болған,

Қарсыластарымен биге барғанда*126:5 Яки: Олар қала қақпасының алдындағы алаңда қарсыластарымен (билерге жүгініп) сөйлескенде.

Қалмайтын болады олар масқараға.