Забур жырлары 30

Қиналған жанның Құдайдың қорғайтынына сенуі

1 (Ән-күйдің жетекшісіне арналған Дәуіттің жыры.)

2 Өзіңді паналаймын, уа, Жаратқан,

Ұятқа қалдырмашы мені ешқашан,

Сен әділсің, мені алып қалшы аман.

3 Құлақ түріп маған, тез құтқара көрші,

Бас сауғалар құз бен қорғаным бола көрші.

4 Өйткені жартасым, берік қамалымсың,

Жетелеп бастай гөр ізгілігің үшін,*30:4 Яки: (ізгі) есімің үшін.

5 Шығаршы мені жау құпия құрған тордан,

Себебі Сен берік қорғансың маған.

6 Сенің қолыңа рухымды тапсырамын.

Уа, Ием, шынайы Құдай,*30:6 (Иш 45:19; 65:16) Яки: Уа, Жаратқан Ие, (сөзіне) адал Құдай (70:22; Заң 32:4). Сен мені құтқардың.

7 Жек көрем түк пайдасыз тәңірсымақтарды

Әрі оларға табынған адамдарды,

Ал Жаратқан Иеге нық сенемін,

8 Қуанып, шаттанамын рақымыңа Сенің,

Сен байқадың мүшкіл халімді менің,

Жанымның азабына көңіліңді бөлдің.

9 Сен мені қалдырмадың жаудың қолына,

Қайта, мені тұрғыздың ашық орынға.*30:9 17:20; 117:5.

10 Рақым ете гөр, қиналып тұрмын,

Уа, Ием, күйіктен солды жанарым,

Зор қасіреттен әлсіреді жан-тәнім.

11 Ғұмыр жасым қайғыдан қысқаруда,

Күңіреніп өмірім таусылуда,

Күнәма бола күш-қуатым қайтуда,

Сүйектерімнің күші кетіп қуаруда.

12 Көршілеріме жек көрініштімін,

Таныстарыма да қорқыныштымын,

Мені көре қалса қашады далада,

Осындай болдым жауларыма бола.