Забур жырлары 42

5 Жан дүнием, неге сен мұңаясың,

Бойымда алаңдап неге мазасызсың?

Жалғыз Құдайдан үмітіңді үзбе!

Өйткені Құтқарушымды — өзімнің

Құдайымды мадақтаймын әлі де.