1 Deem graças ao Senhor
e invoquem o seu nome!
Divulguem entre as nações o que ele tem feito!
2 Cantem a ele; louvem-no!
Falem de todas as suas maravilhas!
3 Gloriem-se no seu santo nome!
Alegre-se o coração dos que buscam o Senhor!
4 Busquem ao Senhor e ao seu poder;
busquem sempre a sua face!
5 Lembrem-se das maravilhas que ele fez,
dos seus prodígios e das ordenanças que pronunciou,
6 ó descendentes de Abraão, o seu servo;
ó filhos de Jacó, os seus escolhidos!
7 Ele é o Senhor, o nosso Deus;
as suas ordenanças estão em toda a terra.
8 Ele se lembra para sempre da sua aliança,
da palavra que ordenou por mil gerações;
9 da aliança que fez com Abraão,
do juramento que fez a Isaque.
10 Ele o confirmou como estatuto a Jacó,
a Israel como aliança eterna, quando disse:
11 "Darei a você a terra de Canaã,
a herança que lhe pertence".
12 Quando ainda eram poucos,
um punhado de peregrinos na terra,
13 e vagueavam de nação em nação,
de um reino a outro,
14 ele não permitiu que ninguém os oprimisse;
por causa deles, repreendeu reis, dizendo:
15 "Não toquem nos meus ungidos;
não maltratem os meus profetas!".
16 Ele mandou vir fome sobre a terra
e destruiu todo o seu sustento;
17 adiante deles, enviou um homem:
José, que foi vendido como escravo.
18 Machucaram-lhe os pés com correntes
e com ferros prenderam-lhe o pescoço,
19 até que se cumprisse o que ele próprio previra
e a palavra do Senhor o confirmou.
20 O rei mandou soltá-lo;
o governante dos povos o libertou.
21 Ele o constituiu senhor do seu palácio
e administrador de todos os seus bens,
22 para instruir os seus oficiais como desejasse
e ensinar a sabedoria às autoridades do rei.
23 Então, Israel foi para o Egito;
Jacó viveu como estrangeiro na terra de Cam.
24 Deus multiplicou o seu povo,
tornou-o mais poderoso do que os seus adversários
25 e mudou o coração deles para que odiassem o seu povo,
para que tramassem contra os seus servos.
26 Então, enviou Moisés, o seu servo,
e Arão, a quem tinha escolhido,
27 por meio dos quais realizou os seus sinais milagrosos
e os seus prodígios na terra de Cam.
28 Ele enviou trevas, e houve trevas;
pois não se rebelaram105.28 A Septuaginta e a Versão Siríaca trazem mas eles se rebelaram. contra as suas palavras?
29 Ele transformou as águas deles em sangue,
causando a morte dos seus peixes.
30 A terra deles ficou infestada de rãs,
até mesmo os aposentos reais.
31 Ele ordenou, e enxames de moscas e mosquitos
invadiram o território deles.
32 Deu-lhes granizo, em vez de chuva,
e raios flamejantes por toda a terra;
33 arrasou as suas videiras e figueiras
e destruiu as árvores do seu território.
34 Ordenou, e vieram enxames de gafanhotos,
gafanhotos inumeráveis.
35 Eles devoraram toda a vegetação daquela terra
e consumiram tudo o que a lavoura produziu.
36 Depois matou todos os primogênitos da terra deles,
todas as primícias da sua virilidade.
37 Ele tirou de lá Israel, que saiu cheio de prata e ouro.
Não havia entre as suas tribos quem fraquejasse.
38 Os egípcios alegraram-se quando eles saíram,
pois estavam com verdadeiro pavor dos israelitas.
39 Ele estendeu uma nuvem como coberta
e lhes deu fogo para iluminar a noite.
40 Pediram, e ele enviou codornizes;
saciou-os com pão do céu.
41 Ele fendeu a rocha, e jorrou água,
que escorreu como um rio pelo deserto.
42 Pois ele se lembrou da santa promessa
que fizera a Abraão, o seu servo.
43 Fez o seu povo sair cheio de júbilo;
os seus escolhidos, com cânticos alegres.
44 Deu-lhes as terras das nações,
e eles tomaram posse do fruto do trabalho de outros povos,
45 para que obedecessem aos seus estatutos
e guardassem as suas leis.
Aleluia!
Η πιστότητα του Θεού μένει στην Ιστορία
(Ψλ 105:1-15· Α΄ Χρ 16:8-22)
1 Δοξολογήστε τον Κύριο!
Το όνομά του επικαλείσθε·
γνωρίστε στους λαούς τα έργα του!
2 Ψάλτε σ’ αυτόν και τραγουδήστε του παιάνες,
όλα αναφέροντας τα θαυμαστά του έργα!
3 Να ’στε περήφανοι για τ’ όνομά του το άγιο!
Όσοι τον Κύριο αναζητούν
ας χαίρεται η καρδιά τους!
4 Τον Κύριο ζητήστε και τη δύναμή του,
γυρεύετε ακατάπαυστα την παρουσία του.
5 Φέρτε στο νου σας τα έργα του τα θαυμαστά,
τα θαύματά του και τις αποφάσεις του,
6 εσείς οι απόγονοι του Αβραάμ, του αφοσιωμένου του,
εσείς, οι γιοι του Ιακώβ, οι εκλεκτοί του!
7 Ο Κύριος, αυτός είν’ ο Θεός μας·
ισχύουν οι αποφάσεις του για ολόκληρη τη γη.
8 Θυμάται στους αιώνες τη διαθήκη του,
τις υποσχέσεις του σε χίλιες γενιές.
9 Ό,τι συμφώνησε με τον Αβραάμ
και το υποσχέθηκε με όρκο στον Ισαάκ
10 και νόμο το ’κανε για τον Ιακώβ,
για τον Ισραήλ αιώνια διαθήκη,
11 όταν του είπε:
«Τη χώρα σού χαρίζω της Χαναάν·
μερίδιο για ιδιοκτησία σας».
12 Εκείνοι τότε ήταν μετρημένοι,
ελάχιστοι και ξένοι στη χώρα αυτή·
13 και πήγαιναν από έθνος σ’ άλλο έθνος,
από βασίλειο σ’ άλλον λαό.
14 Μα ο Κύριος δεν άφησε κανένα να τους καταπιέσει
και βασιλιάδες προειδοποίησε για χάρη τους,
λέγοντας:
15 «Μην αγγίξετε τους εκλεκτούς μου
και τους προφήτες μου μην τους βλάψετε».
16 Όταν πείνα προκάλεσε στη χώρα
και κάθε στάχυ σύντριψε, που θα ’δινε ψωμί,
17 πριν από κείνους έστειλε έναν άνθρωπο,
τον Ιωσήφ, που είχε πουληθεί σαν δούλος.
18 Μες σε αλυσίδες σφίξανε τα πόδια του
και περιλαίμιο του περάσαν σιδερένιο,
19 ώσπου εκπληρώθηκε του Κυρίου η πρόρρηση·
ο λόγος του Κυρίου με τη δοκιμασία τον ανέδειξε.Μες σε αλυσίδες...ανέδειξε. Υπονοείται το περιστατικό που αναφέρεται εις Γεν 39:11-20.
20 Ο βασιλιάς έστειλε και τον έλυσε,
ο άρχοντας λαών τον ελευθέρωσε.
21 Κύριο τον διόρισε του ανακτόρου του
κι άρχοντα σ’ όλη του την ιδιοκτησία·
22 για να διευθύνει του τιτλούχους του
όπως ήθελε,
και στους συμβούλους του
σοφία να διδάξει.
23 Τότε ο Ιακώβ ήρθε στην Αίγυπτο
και μετανάστης έγινε ο Ισραήλ
στου Χαμ τη χώρα.
24 Και πλήθυνε πάρα πολύ ο Κύριος το λαό του
κι απ’ τους εχθρούς του πιο ισχυρό τον έκανε.
25 Των Αιγυπτίων τις διαθέσεις άλλαξε,
έτσι που να μισήσουν το λαό του
και με πανουργία να φέρνονται στους αφοσιωμένους του.
26 Έστειλε το Μωυσή, τον έμπιστό του,
και τον Ααρών, τον εκλεγμένο του,
27 που κάναν τα σημεία του Θεού σ’ αυτούς στην Αίγυπτο,
στου Χαμ τη χώρα τα θαύματά του.
28 Σκοτάδι έστειλε ο Θεός κι η χώρα όλη σκοτείνιασε,
γιατί αυτοί στα λόγια του αντιταχθήκαν.γιατί... αντιταχθήκαν, κατά τους Ο΄. Το εβρ. έχει: «κι αυτοί, ο Μωυσής κι ο Ααρών, στους λόγους του δεν αντιτάχθηκαν».
29 Άλλαξε τα νερά τους κι αίμα τα ’κανε,
τα ψάρια τους θανατικό τα βρήκε.
30 Η χώρα τους από βατράχια κατακλύστηκε
ως τα ιδιαίτερα βασιλικά δωμάτια.
31 Είπ’ ο Θεός κι ήρθανε σμήνη οι μύγες,
κουνούπια σ’ όλη τους την επικράτεια.
32 Τους έδωσε αντίς βροχή, χαλάζι,
φλόγες φωτιάς στη χώρα τους.
33 Κατάστρεψε τ’ αμπέλια τους και τις συκιές τους·
και μες στα σύνορά τους τα δέντρα τους όλα τα τσάκισε.
34 Είπ’ ο Θεός κι ήρθαν ακρίδες,
ακριδολόι αναρίθμητο.
35 Και φάγανε της χώρας όλο το χορτάρι
και φάγαν τους καρπούς της γης.
36 Θανάτωσε ο Θεός όλα τα πρωτογέννητα στη χώρα τους,
τον πιο πολύτιμο καρπό της ζωτικότητάς τους.
37 Τότε τους έφερε έξω απ’ τα σύνορα
με ασήμι και χρυσάφι·
κι ούτ’ ένας μέσα στις φυλές τους
δε βρέθηκε άρρωστος.
38 Χάρηκε η Αίγυπτος για την έξοδό τους,
γιατί τους είχαν φοβηθεί.
39 Άπλωσε ο Κύριος για προκάλυμμά τους σύννεφο,
και φωτιά που τη νύχτα να φωτίζει.
40 Ζήτησαν κι έκανε ο Κύριος να ’ρθούν ορτύκια
και με ψωμί απ’ τον ουρανό τούς χόρτασε.
41 Το βράχο άνοιξε κι ανάβρυσαν νερά,
σαν ποταμοί κυλήσανε στις άνυδρες εκτάσεις.
42 Γιατί θυμήθηκε την άγια του υπόσχεση
στον αφοσιωμένο του, τον Αβραάμ.
43 Απελευθέρωσε τον εκλεκτό λαό του
κάνοντάς τους ν’ αγάλλονται και να σκορπούν
κραυγές χαράς.
44 Τους έδωσε των ειδωλολατρών τις χώρες
κι έκαναν κτήμα τους το μόχθο των λαών.
45 Για να τηρούν τις εντολές του
και να εφαρμόζουνε τους νόμους του.
Αινείτε τον Κύριο!