Masquil 89.0 Título: provavelmente uma indicação musical ou literária. do ezraíta Etã.
1 Cantarei para sempre os atos de amor leal do Senhor;
com a minha boca anunciarei a tua fidelidade
por todas as gerações.
2 Declararei que o teu amor leal permanece para sempre
e que nos céus firmaste a tua fidelidade.
3 Tu disseste: "Fiz aliança com o meu escolhido,
jurei ao meu servo Davi:
4 ‘Estabelecerei a tua linhagem para sempre
e firmarei o teu trono por todas as gerações’ ". Pausa
5 Os céus louvam as tuas maravilhas, Senhor,
e na assembleia dos santos louvam a tua fidelidade.
6 Pois quem nos céus poderá comparar-se ao Senhor?
Quem entre os seres celestiais89.6 Ou deuses; ou ainda poderosos. assemelha-se ao Senhor?
7 Na assembleia dos santos Deus é temível,
mais do que todos os que o rodeiam.
8 Ó Senhor, Deus dos Exércitos, quem é semelhante a ti?
És poderoso, Senhor, envolto na tua fidelidade.
9 Tu dominas o revolto mar;
quando se agigantam as suas ondas, tu as acalmas.
10 Esmagaste e mataste Raabe;89.10 Referência ao mar revolto personificado, sobre o qual o Senhor exerce domínio.
com o teu braço forte dispersaste os teus inimigos.
11 Os céus são teus, e tua também é a terra;
fundaste o mundo e tudo o que nele existe.
12 Tu criaste o norte e o sul;
o Tabor e o Hermom cantam de alegria pelo teu nome.
13 O teu braço é poderoso;
a tua mão é forte, exaltada é a tua mão direita.
14 A retidão e a justiça são os alicerces do teu trono;
o amor e a fidelidade vão à tua frente.
15 Bem-aventurado o povo que aprendeu a aclamar-te, Senhor,
e que anda na luz da tua presença!
16 Sem cessar exultam no teu nome
e alegram-se na tua justiça,
17 pois tu és a glória da força deles,
e pelo teu favor exaltas o nosso poder.89.17 Hebraico: chifre; também no versículo 24.
18 Sim, Senhor, tu és o nosso escudo;89.18 Ou soberano.
ó Santo de Israel, tu és o nosso rei.
19 Em uma visão falaste um dia,
e aos teus fiéis disseste:
"Concedi ajuda a um guerreiro,
exaltei um homem escolhido dentre o povo.
20 Encontrei o meu servo Davi;
ungi-o com o meu óleo sagrado.
21 A minha mão o susterá,
e o meu braço o fará forte.
22 Nenhum inimigo o enganará;
nenhum injusto o oprimirá.
23 Esmagarei diante dele os seus adversários
e destruirei os seus inimigos.
24 A minha fidelidade e o meu amor leal o acompanharão,
e pelo meu nome aumentará o seu poder.
25 A sua mão dominará até o mar;
a sua mão direita, até os rios.
26 Ele me dirá: ‘Tu és o meu Pai,
o meu Deus, a Rocha que me salva’.
27 Também o nomearei o meu primogênito,
o mais exaltado dos reis da terra.
28 Manterei o meu amor leal por ele para sempre,
e a minha aliança com ele está assegurada.
29 Firmarei a sua linhagem para sempre,
e o seu trono durará enquanto existirem céus.
30 "Se os seus filhos abandonarem a minha lei
e não seguirem as minhas ordenanças,
31 se violarem os meus estatutos
e deixarem de obedecer aos meus mandamentos,
32 com a vara castigarei o seu pecado,
e a sua iniquidade com açoites;
33 contudo, não afastarei dele o meu amor leal;
jamais desistirei da minha fidelidade.
34 Não violarei a minha aliança
nem modificarei as promessas dos meus lábios.
35 De uma vez para sempre jurei pela minha santidade
— e não mentirei a Davi —
36 que a sua linhagem permanecerá para sempre,
e o seu trono durará como o sol;
37 será estabelecido para todo o sempre como a lua,
a fiel testemunha no céu". Pausa
38 Tu, porém, o rejeitaste, recusaste-o
e te enfureceste com o teu ungido.
39 Revogaste a aliança com o teu servo
e desonraste a sua coroa, lançando-a ao chão.
40 Derrubaste todos os seus muros
e reduziste a ruínas as suas fortalezas.
41 Todos os que passam o saqueiam;
tornou-se objeto de zombaria para os seus vizinhos.
42 Tu exaltaste a mão direita dos seus adversários
e encheste de alegria todos os seus inimigos.
43 Tiraste o fio da sua espada
e não o apoiaste na batalha.
44 Deste fim ao seu esplendor
e atiraste ao chão o seu trono.
45 Encurtaste os dias da sua juventude;
com um manto de vergonha o cobriste. Pausa
46 Até quando, Senhor? Para sempre te esconderás?
Até quando a tua ira queimará como fogo?
47 Lembra-te de como é passageira a minha vida.
Terás criado em vão toda a humanidade?
48 Acaso alguém pode viver sem jamais morrer
ou livrar-se das garras da morte?89.48 Hebraico: Sheol. Essa palavra também pode ser traduzida por profundezas.Pausa
49 Ó Senhor, onde estão os teus atos de amor leal passados,
que com fidelidade juraste a Davi?
50 Lembra-te, Senhor, das afrontas que o teu servo tem89.50 Ou os teus servos têm. sofrido,
das zombarias que no íntimo tenho que suportar de todos os povos,
51 das zombarias dos teus inimigos, Senhor,
com que afrontam a cada passo o teu ungido.
52 Bendito seja o Senhor para sempre!
Amém e amém.
Πού είναι, Κύριε, οι υποσχέσεις που έδωσες στο Δαβίδ;
1 Μασχίλ του Εθάν του Εζραΐτη.Ο Εθάν ήταν σοφός που αναφέρεται στο Α΄ Βασ 5:11. Σύμφωνα με τα: Α΄ Χρ 6:16-29· 15:17-19 ήταν ένας από τους υπευθύνους της ιερής υμνωδίας και της μουσικής την εποχή του Δαβίδ. – Για το Μασχίλ βλ. υποσ. εις Ψλ. 32:1.
2 Κύριε, τις καλοσύνες σου
αιώνια θα τις ψάλλω·
από γενιά σ’ άλλη γενιά
θα λέω για την πιστότητά σου.
3 Είπα:
«Η αγάπη σου αιώνια διαρκεί·
στερεωμένη στα ουράνια η πιστότητά σου».
4 Κι είπες: «Έκανα συμφωνία με τον εκλεκτό μου
και στο Δαβίδ το δούλο μου ορκίστηκα:
5 Για πάντα θα στεριώσω τους απογόνους σου·
το θρόνο σου θα τον στηρίζω
από γενιά σ’ άλλη γενιά.»
(Διάψαλμα)
6 Πανηγυρίζουν οι ουρανοί,
τα θαυμαστά σου έργα, Κύριε,
και στων αγίων τη σύναξη ανυμνείται
η πιστότητά σου.
7 Γιατί, ποιος θα μπορούσε με τον Κύριο
στα ουράνια να συγκριθεί;
ποιος τάχα στους θεούς ανάμεσα
με τον Κύριο μοιάζει;
8 Ο Θεός φοβερός πολύ μες στων αγίων τη σύσκεψη·
και τρομερός αφάνταστα
σ’ όσους τον περιβάλλουν.
9 Κύριε, του σύμπαντος Θεέ,
ποιος είναι σαν κι εσένα;
ποιος σαν εσένα, Κύριε, ισχυρός;
Είσαι όλος πιστότητα.
10 Εσύ δαμάζεις τη θαλασσοταραχή·
το σάλο των κυμάτων εσύ τον γαληνεύεις.
11 Εσύ διαπέρασες, πάταξες τη Ραάβ·
μ’ ενέργειες της δύναμής σου
τους εχθρούς σου τους σκόρπισες.
12 Σ’ εσένα ουρανοί
και γη ανήκουν.
Στην οικουμένη και σ’ ό,τι τη γεμίζει
εσύ έδωσες υπόσταση.
13 Βορρά και νότο δημιούργησες εσύ·
το Θαβώρ κι ο Ερμών αναγαλλιάζουν στ’ όνομά σου.
14 Δικός σου είναι ο δυνατός βραχίονας·
το χέρι σου είναι ισχυρό,
η δεξιά σου υψωμένη.
15 Δικαιοσύνη και ευθυκρισία
είν’ το θεμέλιο του θρόνου σου·
η καλοσύνη κι η πιστότητα
την παρουσία σου προαγγέλλουν.
16 Μακάριος είν’ ο λαός
που ξέρει μ’ ενθουσιασμό να σ’ εξυμνεί!
Με το φως, Κύριε, πορεύονται
της ύπαρξής σου.
17 Στο όνομά σου κάθε μέρα αγάλλονται,
με τη δικαιοσύνη σου ευτυχούν.
18 Γιατ’ είσαι εσύ της δύναμής τους καύχημα
και με την εύνοιά σου το κύρος μας υψώνεις.
19 Γιατί ο Κύριος είν’ η προστασία μας,
ο Άγιος Θεός του Ισραήλ, ο βασιλιάς μας.
20 Μίλησες τότε με όραμα
στους ευσεβείς σου και είπες:
«Σ’ έναν γενναίο έδωσα βοήθεια·
ανέδειξα τον εκλεκτό μέσ’ από το λαό.
21 Βρήκα το δούλο μου το Δαβίδ,
τον έχρισα με τ’ άγιο μου το λάδι,
22 ώστε να τον στεριώνει η δύναμή μου
και η ισχύς μου να τον κραταιώνει.
23 Δε θα κερδίσει απ’ αυτόν ο εχθρός
κι ο άνομος δε θα τον καταβάλει.
24 Μπροστά του θα συντρίψω τους εχθρούς του
και θα πατάξω αυτούς που τον μισούν.
25 Η αλήθεια μου κι η αγάπη μου
μαζί του θα ’ναι·
και με την παρουσία μου την ενεργό το κύρος του θα αυξηθεί.
26 Θ’ απλώσω ως τη θάλασσα την εξουσία του,
και την κυριαρχία του ως τους ποταμούς.
27 Αυτός θα πρέπει να ομολογήσει:
"εσύ ’σαι ο πατέρας μου,
της σωτηρίας μου σιγουριά, Θεός μου".
28 Κι εγώ προνόμια σ’ αυτόν
πρωτότοκου θα δώσω·
υπέρτατον στης γης τους βασιλιάδες θα τον κάνω.
29 Γι’ αυτόν την εύνοιά μου θα κρατήσω αιώνια·
τη διαθήκη μου απαράβατη μ’ αυτόν.
30 Τους απογόνους του για πάντα θα τους διατηρήσω,
το θρόνο του όσο θα υπάρχει ο ουρανός.
31 Αν οι απόγονοί του
το νόμο μου εγκαταλείψουν
και με τις εντολές μου σύμφωνα δεν πορευτούν,
32 αν παραβούν τα διατάγματά μου
και δεν τηρήσουν τις δικές μου εντολές,
33 θα τιμωρήσω αυστηρά τις παραβάσεις τους,
και για τις ανομίες τους θα τους δώσω συμφορές.
34 Αλλά δε θ’ αποσύρω απ’ αυτόν το έλεός μου,
και την πιστότητά μου δε θα τη διαψεύσω.
35 Δε θα παραβώ τη διαθήκη μου,
και ό,τι βγήκε από τα χείλη μου δε θα το αθετήσω.
36 Μία φορά ορκίστηκα στην αγιότητά μου·
δε θ’ απογοητεύσω το Δαβίδ.
37 Οι απόγονοί του αιώνια θα υπάρχουν·
κι ο θρόνος του
όπως απέναντί μου ο ήλιος κι η σελήνη,
38 αιώνια στεριωμένος θα ’ναι
–μάρτυρες αξιόπιστοι είναι τα ουράνια».
(Διάψαλμα)
39 Ωστόσο εσύ, Κύριε, απώθησες τον εκλεκτό σου
και τον βδελύχθηκες·
και εναντίον του οργίστηκες πολύ.
40 Τη συμφωνία με το δούλο σου την απαρνήθηκες·
το διάδημά σου το ξευτέλισες στη γη.
41 Όλα τα τείχη του τα γκρέμισες,
ερείπια έκανες τα οχυρά του.
42 Στο δρόμο όσοι περνούν τον λεηλατούν·
στους γείτονές του έγινε περίγελως.
43 Τη νίκη χάρισες στους αντιπάλους του,
χαρά έδωσες σ’ όλους τους εχθρούς του.
44 Την κόψη του σπαθιού του στόμωσες
και δεν του παραστάθηκες στον πόλεμο.
45 Το μεγαλείο του το αφάνισες,
το θρόνο του τον γκρέμισες στη γη.
46 Λιγόστεψες της νιότης του τις μέρες,
τον γέμισες ντροπή.
(Διάψαλμα)
47 Ως πότε, Κύριε, θα κρύβεσαι;
για πάντα σαν φωτιά θα λαμπαδιάζει
η οργή σου;
48 Θυμήσου πόσο η ζωή μου διαρκεί,
πόσο προσωρινό το δημιούργησες
το γένος των ανθρώπων.
49 Είναι κανείς που να μπορεί να ζει,
χωρίς ο θάνατος να τονε φτάνει;
ή να μπορεί να σώσει τη ζωή του
από την εξουσία του άδη;
(Διάψαλμα)
50 Πού είναι, Κύριε,
η ευσπλαχνία σου η γνώριμη από παλιά,
που στο Δαβίδ την υποσχέθηκες
με την πιστότητά σου;
51 Θυμήσου, Κύριε, πώς πρόσβαλαν τους δούλους σου!
Πόσων λαών τους χλευασμούς πρέπει να υποστώ;
52 Κύριε, χλευάζουν οι εχθροί σου το βασιλιά που έχρισες·
ναι, τρέχουνε πίσω του και τον χλευάζουν.
53 Ευλογητός ας είσαι, Κύριε, στον αιώνα!
Αμήν, αμήν.