Cântico de peregrinação.
1 A ti levanto os meus olhos,
a ti, que estás entronizado nos céus.
2 Como os olhos dos servos
estão atentos à mão do seu senhor
e como os olhos da serva
estão atentos à mão da sua senhora,
assim os nossos olhos
estão atentos ao Senhor, o nosso Deus,
até que ele tenha misericórdia de nós.
3 Tem misericórdia de nós, Senhor,
tem misericórdia de nós.
Já estamos fartos de tanto desprezo.
4 Estamos cansados de tanta zombaria dos orgulhosos
e do desprezo dos arrogantes.
Η προσδοκία των ταπεινωμένων
1 Ωδή των αναβαθμών.
Σ’ εσένα σήκωσα τα μάτια μου,
που κατοικείς στους ουρανούς.
2 Έτσι καθώς των δούλων κοιτάζουνε τα μάτια
στο χέρι του κυρίου τους,
τα μάτια της δούλης
στης κυρίας της το χέρι·
έτσι στρέφουν τα μάτια μας
στον Κύριο, το Θεό μας,
ωσότου να μας σπλαχνιστεί.
3 Ελέησέ μας, Κύριε,
ελέησέ μας,
γιατί απαυδήσαμε από τον εξευτελισμό.
4 Απαύδησε η ψυχή μας,
από το χλευασμό των αλαζόνων,
από την καταφρόνια των υπεροπτικών.