Masquil 142.0 Título: provavelmente uma indicação musical ou literária. de Davi, quando ele estava na caverna. Oração.
1 Em alta voz clamo ao Senhor;
elevo a minha voz ao Senhor, suplicando misericórdia.
2 Derramo diante dele o meu lamento;
a ele apresento a minha angústia.
3 Quando o meu espírito desanima,
és tu quem conhece o meu caminho.
Na vereda por onde ando,
esconderam uma armadilha contra mim.
4 Olha para a minha direita e vê;
ninguém se preocupa comigo.
Não tenho abrigo seguro;
ninguém se importa com a minha vida.
5 Clamo a ti, Senhor, e digo:
"Tu és o meu refúgio;
és tudo o que tenho na terra dos viventes".
6 Dá atenção ao meu clamor,
pois estou muito abatido;
livra-me dos que me perseguem,
pois são mais fortes do que eu.
7 Liberta-me da prisão,
e renderei graças ao teu nome.
Então, os justos se reunirão à minha volta
por causa da tua bondade para comigo.
Ο Κύριος ύστατο καταφύγιο του καταδιωγμένου
1 ΜασχίλΜασχίλ. Βλ. υποσ. εις Ψλ. 32:1. του Δαβίδ. Προσευχή όταν ήταν στη σπηλιά.
2 Με δυνατή φωνή κράζω στον Κύριο
και φωναχτά τον Κύριο ικετεύω.
3 Σκορπώ μπροστά του το παράπονό μου,
μπροστά του εκθέτω εγώ τη θλίψη μου.
4 Όταν λιγοψυχώ,
ξέρεις εσύ πού πάω.
Στο δρόμο ετούτον που πορεύομαι
μου στήσανε παγίδα.
5 Δεξιά μου κοίταξα και είδα πως
κανείς δεν ήταν που να με γνωρίζει·
για μένα εχάθη κάθε καταφύγιο,
κανένας που για τη ζωή μου να νοιαστεί.
6 Σ’ εσένα, Κύριε, φώναξα!
Είπα: Εσύ ’σαι ο προστάτης μου,
ό,τι μου ανήκει στη γη των ζωντανών.
7 Στη δέησή μου δώσε προσοχή,
γιατί πολύ εξασθένησα·
απάλλαξέ με απ’ τους διώκτες μου,
γιατ’ είναι δυνατότεροι από μένα.
8 Λευτέρωσέ με από τη φυλακή μου.
Και τότε στων δικαίων τη σύναξη
θα σε δοξολογήσω
γιατί με φρόντισες.