De Davi.
1 O Senhor é a minha luz e a minha salvação;
a quem temerei?
O Senhor é o meu forte refúgio;
de quem terei medo?
2 Quando homens maus avançarem contra mim
para me devorar,27.2 Hebraico: devorar a minha carne.
eles, os meus inimigos e os meus adversários,
é que tropeçarão e cairão.
3 Ainda que um exército se acampe contra mim,
o meu coração não temerá;
ainda que se declare guerra contra mim,
mesmo assim estarei confiante.
4 Uma coisa pedi ao Senhor
e a buscarei:
que eu possa habitar na casa do Senhor
todos os dias da minha vida,
para contemplar a bondade do Senhor
e buscar a sua orientação no seu templo.
5 Pois no dia da adversidade
ele me guardará protegido na sua habitação;
no abrigo da sua tenda me esconderá
e me porá em segurança sobre um rochedo.
6 Então, a minha cabeça será erguida acima dos inimigos que me cercam.
Na sua tenda oferecerei sacrifícios com gritos de júbilo;
cantarei e louvarei ao Senhor.
7 Ouve a minha voz quando clamo, ó Senhor;
tem misericórdia de mim e responde-me.
8 A você, ó meu coração, ele diz:
"Busque a minha face!".27.8 Ou A teu respeito diz o meu coração: / "Busque a face dele!".
A tua face, Senhor, buscarei.
9 Não escondas de mim a tua face;
não rejeites com ira o teu servo;
tu tens sido o meu auxílio.
Não me desampares nem me abandones,
ó Deus da minha salvação!
10 Ainda que o meu pai e a minha mãe me abandonem,
o Senhor me acolherá.
11 Ensina-me o teu caminho, Senhor;
conduz-me por uma vereda segura
por causa dos meus inimigos.
12 Não me entregues ao capricho dos meus adversários,
pois contra mim se levantam testemunhas falsas,
que respiram violência.
13 Apesar disso, esta certeza eu tenho:
verei a bondade do Senhor
na terra dos viventes.
14 Espere pelo Senhor.
Seja forte e corajoso!
Espere pelo Senhor.
Κοντά στον Κύριο αισθάνομαι ασφαλής
1 Του Δαβίδ.
Κύριε,
φως μου και σωτηρία μου,
ποιον θα φοβηθώ;
Κύριε,
καταφύγιο της ζωής μου από ποιον θα πανικοβληθώ;
2 Όταν με ζύγωσαν κακοί
τη σάρκα μου να φθείρουν,
εχθροί και καταπιεστές μου,
αυτοί σκοντάψαν κι έπεσαν.
3 Κι αν συναχτεί στράτευμα για να με πολεμήσει,
η καρδιά μου δεν δειλιάζει·
κι αν πόλεμος ξεσπάσει εναντίον μου
και τότε εγώ θα έχω εμπιστοσύνη.
4 Ένα απ’ τον Κύριο ζήτησα,
και πάλι αυτό ζητάω:
Στον οίκο του να κατοικώ
όλες τις μέρες που θα ζω·
τη χάρη του Κυρίου να θωρώ
και στο ναό του να συχνάζω.
5 Γιατί μες στη σκηνή του θα με προστατέψει
τη μέρα του κακού,
στα μύχια της σκηνής του θα μ’ αποκρύψει·
πάνω σε βράχο θα μ’ ανεβάσει ψηλό.
6 Και τώρα το κεφάλι μου υψώνεται
πάνω από τους εχθρούς που με κυκλώνουν,
θυσίες θριάμβου στη σκηνή του θα προσφέρω·
θα ψαλμωδήσω και θα παιανίσω για του Κυρίου τη χάρη.
7 Άκου, Κύριε, τη φωνή μου
που σ’ εσένα απευθύνεται·
σπλαχνίσου με και δώσ’ μου απόκριση.
8 Θυμήθηκα πως είπες: «Αναζητήστε με».
Για τούτο, Κύριε, το πρόσωπό σου αναζητώ.
9 Μην κρύβεσαι από μένα!
Το δούλο σου οργισμένος μην τον απωθείς!
Εσύ ήσουν ο βοηθός μου· μη μ’ αφήνεις
και μη μ’ εγκαταλείπεις,
Θεέ μου και σωτήρα μου.
10 Η μάνα κι ο πατέρας μου μ’ εγκαταλείψαν,
μα ο Κύριος με δέχεται.
11 Μάθε με, Κύριε, το δρόμο σου,
στο δρόμο οδήγησέ με το σωστό
σε πείσμα των εχθρών μου.
12 Στη βουλιμία των εχθρών μου μη με παραδώσεις,
γιατί ψευδομάρτυρες κατέθεσαν σε βάρος μου
και αποπνέουν αδικία.
13 Αλίμονό μου αν δεν πίστευα
πως του Κυρίου τ’ αγαθά
στη γη των ζωντανών θα δω.
14 Στον Κύριο έλπιζε,
ας έχει θάρρος η καρδιά σου και γενναιότητα·
ναι, έλπιζε στον Κύριο.