LIVRO II
Salmos 42–72
Para o mestre de música. Masquil42.0 Título: provavelmente uma indicação musical ou literária. dos coraítas.
1 Como o cervo anseia por águas correntes,
a minha alma anseia por ti, ó Deus.
2 A minha alma tem sede de Deus, do Deus vivo.
Quando poderei entrar para apresentar-me a Deus?
3 As minhas lágrimas têm sido o meu alimento
dia e noite,
pois me perguntam o tempo todo:
"Onde está o seu Deus?".
4 Quando me lembro dessas coisas,
choro angustiado,
pois eu costumava ir com o cortejo,
conduzindo-o à casa de Deus,42.4 O significado dessa frase em hebraico é incerto. A Septuaginta, a Versão Siríaca e a Vulgata trazem Pois eu costumava atravessar / sob uma tenda majestosa até a casa de Deus.
com cantos de alegria e ação de graças
em meio à multidão que festejava.
5 Por que está tão triste, ó minha alma?
Por que se perturba dentro de mim?
Ponha a sua esperança em Deus,
pois eu ainda o louvarei.
Ele é o meu Salvador e 6 o meu Deus!42.5,6 Conforme alguns manuscritos do Texto Massorético, a Septuaginta e a Versão Siríaca. A maioria dos manuscritos do Texto Massorético traz louvarei / por teu auxílio salvador, 6 ó meu Deus!
A minha alma está profundamente triste;
por isso, de ti me lembro
desde a terra do Jordão,
das alturas do Hermom, desde o monte Mizar.
7 Um abismo chama outro abismo
ao rugir das tuas cachoeiras;
todas as tuas ondas e vagalhões
se abateram sobre mim.
8 De dia o Senhor me concede o seu amor leal;
de noite a sua canção está comigo.
Esta é a oração ao Deus da minha vida.
9 Direi a Deus, a minha Rocha:
"Por que te esqueceste de mim?
Por que devo sair vagueando e pranteando,
oprimido pelo inimigo?".
10 Até os meus ossos sofrem agonia mortal
quando os meus adversários zombam de mim,
perguntando-me o tempo todo:
"Onde está o seu Deus?".
11 Por que está tão triste, ó minha alma?
Por que se perturba dentro de mim?
Ponha a sua esperança em Deus,
pois eu ainda o louvarei.
Ele é o meu Salvador e o meu Deus!
(Ψλ 42–72)
Όπως η ελαφίνα αποζητάει
1 Στον πρωτοψάλτη, ψαλμός διδακτικός· για τη συγγένεια του Κορέ.Οι ψαλμοί 42 και 43 αρχικά ήταν ενωμένοι. – Η συγγένεια του Κορέ ήταν μαζί με άλλες επιφορτισμένη με την υμνωδία στο ναό της Ιερουσαλήμ. Κατά το Α΄ Χρ 6:22 τα μέλη της ήταν απόγονοι του Κορέ (βλ. Αρ κεφ. 16).
2 Όπως η ελαφίνα αποζητάει τα τρεχούμενα νερά
έτσι η ψυχή μου σ’ αποζητάει Θεέ μου!
3 Είν’ η ψυχή μου διψασμένη για το Θεό,
για τον αληθινό Θεό.
Πότε θα ’ρθώ να δω το πρόσωπό σου, Θεέ μου;
4 Τα δάκρυά μου είναι ψωμί για μένα μέρα νύχτα,
όταν ακούω να μου λένε ολημερίς,
«πού είναι ο Θεός σου;»
5 Θυμάμαι –και λιώνει μέσα μου η καρδιά–
όταν με ένδοξη, πολυπληθή πορεία
βάδιζα προς τον οίκο του Θεού,
μες σε φωνές χαράς κι ευχαριστίας,
στο θόρυβο των πανηγυριστών.
6 Ψυχή μου, γιατί λυπάσαι και μ’ αναστατώνεις;
Έλπιζε στο Θεό· θα τον υμνήσω πάλι
της ύπαρξής μου το σωτήρα και Θεό μου.
7 Θλίβεται μέσα μου η ψυχή μου·
για τούτο, Κύριε, θα σε θυμηθώ
απ’ του Ιορδάνη τις πηγές,
πλάι στο βουνό Μισάρ,
κι απ’ του Ερμών τα υψώματα.
8 Η μια στην άλλη άβυσσο φωνάζει
με των καταρραχτών σου τη βοή·
όλα τα κύματά σου κι οι φουρτούνες σου
πέρασαν από πάνω μου.
9 Τη μέρα στέλνει ο Κύριος το έλεός του,
κι εγώ θα λέω τη νύχτα το τραγούδι του,
την προσευχή μου στης ζωής μου το Θεό.
10 Θα λέω στο Θεό, στο βράχο μου:
«Γιατί μ’ απολησμόνησες;
γιατί να ζω με λύπη,
κάτω απ’ του εχθρού μου την καταπίεση;»
11 Τσακίζονται τα κόκαλά μου
όταν μ’ εξευτελίζουν οι δυνάστες μου,
καθώς μου λένε ολημερίς,
«πού είναι ο Θεός σου;»
12 Ψυχή μου, γιατί λυπάσαι και μ’ αναστατώνεις;
Έλπιζε στο Θεό· θα τον υμνήσω πάλι
της ύπαρξής μου το σωτήρα και Θεό μου.