Para o mestre de música. De Davi, servo do Senhor.
1 Há no meu íntimo um oráculo
a respeito da maldade do ímpio:36.1 Ou Há um oráculo de maldade / no íntimo do ímpio.
Não há temor a Deus diante dos seus olhos.
2 Ele se acha tão importante
que não percebe nem odeia o seu pecado.
3 As palavras da sua boca são maldosas e traiçoeiras;
abandonou o bom senso e não quer fazer o bem.
4 Até na sua cama planeja maldade;
nada há de bom no caminho a que se entregou,
e ele nunca rejeita o mal.
5 O teu amor leal, Senhor, chega até os céus;
a tua fidelidade, até as nuvens.
6 A tua justiça é como as mais altas montanhas;36.6 Ou como as montanhas de Deus.
os teus juízos, como as profundezas do mar.
Tu, Senhor, preservas tanto os homens quanto os animais.
7 Como é precioso o teu amor leal, ó Deus!
Todo ser humano encontra refúgio à sombra das tuas asas.
8 Eles se banqueteiam na fartura da tua casa;
tu lhes dás de beber do teu rio de delícias.
9 Pois em ti está a fonte da vida;
na tua luz, vemos a luz.
10 Estende o teu amor leal aos que te conhecem;
a tua justiça, aos retos de coração.
11 Que os pés do arrogante não me pisoteiem
nem a mão do ímpio me faça recuar.
12 Vejam bem como os malfeitores caíram:
lançados ao chão, são incapazes de levantar-se!
Εσύ είσαι, Κύριε, η πηγή της ζωής
1 Στον πρωτοψάλτη· ψαλμός του Δαβίδ, δούλου του Κυρίου.
2 Η παρανομία του ασεβή βαθιά είναι στην καρδιά του·
φόβος Θεού σ’ εκείνον δεν υπάρχει.
3 Και τόσο αυτοθαυμάζεται ώστε το κρίμα του δε βλέπει
για να το αποστραφεί.
4 Τα λόγια του στο στόμα του είν’ ανομία και δόλος·
έπαψε να ’χει επίγνωση
και το καλό να κάνει.
5 Όταν πλαγιάζει, την ανομία σκέφτεται·
ακολουθεί ένα δρόμο που δεν είν’ ο σωστός,
και το κακό δεν το απορρίπτει.
6 Κύριε, ως τους ουρανούς η αγάπη σου·
η αλήθεια σου ως τα σύννεφα.
7 Η δικαιοσύνη σου σαν τα ψηλά βουνά
κι η δίκαιη κρίση σου σαν άβυσσος μεγάλη·
ανθρώπους σώζεις, Κύριε, και ζώα.
8 Πόσο πολύτιμη η αγάπη σου, Θεέ!
Οι άνθρωποι καταφεύγουν στον ίσκιο απ’ τις φτερούγες σου.
9 Χορταίνουν απ’ τον πλούτο του σπιτιού σου
κι απ’ το ποτάμι τούς ποτίζεις της ευδαιμονίας σου.
10 Γιατί εσύ ’σαι της ζωής το κεφαλόβρυσο·
βλέπουμε φως από το φως σου.
11 Μην πάψεις να σκορπίζεις το έλεός σου
σ’ αυτούς που σε γνωρίζουν·
και τη δικαιοσύνη σου
στις έντιμες καρδιές.
12 Πόδι αλαζόνα ας μη με καταπατήσει,
κι ας μη με καταδιώξει
χέρι ασεβών.
13 Δείτε πού πέσαν όσοι στο κακό δουλεύαν·
καταγκρεμίστηκαν
και δεν μπορούν να σηκωθούν.