1 Aleluia!
Como é bom cantar louvores ao nosso Deus!
Como é agradável e próprio louvá-lo!
2 O Senhor edifica Jerusalém;
ele reúne os exilados de Israel.
3 Só ele cura os de coração quebrantado
e enfaixa as suas feridas.
4 Ele determina o número de estrelas
e chama cada uma pelo nome.
5 Grande é o nosso Senhor e tremendo é o seu poder;
é impossível medir o seu entendimento.
6 O Senhor sustém o humilde,
mas lança por terra o ímpio.
7 Cantem ao Senhor com ações de graças;
façam música ao som da harpa para o nosso Deus.
8 Ele cobre o céu de nuvens,
concede chuvas à terra
e faz crescer a relva nas colinas.
9 Ele dá alimento aos animais
e aos filhotes dos corvos quando grasnam de fome.
10 O seu prazer não está na força do cavalo,
nem a sua satisfação nas pernas do guerreiro;
11 o Senhor se agrada dos que o temem,
dos que depositam a esperança no seu amor leal.
12 Exalte o Senhor, ó Jerusalém!
Louve ao seu Deus, ó Sião,
13 pois ele reforçou as trancas das suas portas
e abençoou o seu povo, que lá habita.
14 É ele que mantém a paz nas suas fronteiras
e que a supre do melhor do trigo.
15 Ele envia a sua ordem à terra,
e a sua palavra corre veloz.
16 Faz cair a neve como lã
e espalha a geada como cinza.
17 Faz cair o gelo como farelo de pão.
Quem pode suportar o seu frio?
18 Ele envia a sua palavra, e o gelo derrete;
envia o seu sopro, e as águas tornam a correr.
19 Ele revela a sua palavra a Jacó;
os seus estatutos e ordenanças, a Israel.
20 Ele não fez isso a nenhuma outra nação;
elas desconhecem as suas ordenanças.
Aleluia!
Η εξουσία του Θεού στη φύση και στην Ιστορία
1 Αλληλούια! Αινείτε τον Κύριο!
Είναι καλό να ψάλλουμε
στο Θεό μας·
να τον υμνούμε όπως του πρέπει
είν’ ευχάριστο!
2 Ο Κύριος ξαναχτίζει την Ιερουσαλήμ,
τους διασκορπισμένους Ισραηλίτες
συγκεντρώνει.
3 Γιατρεύει αυτούς που συντριμμένη έχουν καρδιά
και δένει τις πληγές τους.
4 Αυτός καθόρισε των αστεριών το πλήθος
και δίνει στο καθένα κι ένα όνομα.
5 Μεγάλος είν’ ο Κύριός μας!
Μεγάλη η δύναμή του
κι απεριόριστη η σοφία του.
6 Ο Κύριος υψώνει τους ταπεινούς,
και ταπεινώνει ως τη γη τους ασεβείς.
7 Ψάλτε στον Κύριο
την ευχαριστία σας,
ύμνους τονίστε στο Θεό μας
με κιθάρα!
8 Σκεπάζει αυτός τους ουρανούς
με σύννεφα,
και για τη γη βροχή ετοιμάζει,
χορτάρι κάνει να βλαστήσει στα βουνά.
9 Δίνει στα ζώα την τροφή τους,
και στα νεογνά
του κόρακα, όταν κράζουνε.
10 Αίσθηση δεν του κάνουν τ’ άλογα τα σφριγηλά
ούτ’ ευχαρίστηση
οι γοργοπόδαροι άντρες.
11 Μα αρέσουνε στον Κύριο
εκείνοι που τον σέβονται
κι ελπίζουν στο έλεός του.
12 Ύμνησε, Ιερουσαλήμ, τον Κύριο,
δόξασε το Θεό σου, Σιών!
13 Γιατί αυτός ενίσχυσε
τους μοχλούς στις πύλες σου,
ευλόγησε τους γιους σου
που είν’ εντός σου.
14 Αυτός ειρήνη εξασφαλίζει
στο έδαφός σου,
και σε χορταίνει απ’ τον καρπό
του πιο καλού σταριού.
15 Αυτός στέλνει στη γη το πρόσταγμά του,
ο λόγος του τρέχει γοργά.
16 Δίνει το χιόνι
καθώς του μαλλιού τις τούφες·
σαν να ’ταν στάχτη την πάχνη τη σκορπά.
17 Ρίχνει χαλάζι σαν λιθάρια,
στέλνει την παγωνιά, που ούτ’ ένας
να την αντέξει δεν μπορεί.
18 Στέλνει το λόγο του
κι ο πάγος λιώνει·
φυσάει η πνοή του
και τρέχουν τα νερά.
19 Το λόγο του αναγγέλλει
στον Ιακώβ,
τα διατάγματά του και τις αποφάσεις του
στον Ισραήλ.
20 Δεν έκανε το ίδιο σε κανένα απ’ τ’ άλλα έθνη·
εκείνα διόλου δε γνωρίζουν τις αποφάσεις του.
Αινείτε τον Κύριο! Αλληλούια!