De Davi.
1 A ti, Senhor, elevo a minha alma.
2 Em ti confio, ó meu Deus.
Não deixes que eu seja humilhado
nem que os meus inimigos triunfem sobre mim!
3 Nenhum dos que esperam em ti
será humilhado,
mas humilhados serão
aqueles que, sem motivo, agem traiçoeiramente.
4 Mostra-me, Senhor, os teus caminhos,
ensina-me as tuas veredas;
5 guia-me na tua verdade e ensina-me,
pois tu és Deus, o meu Salvador,
e a minha esperança está em ti o tempo todo.
6 Lembra-te, Senhor,
da tua compaixão e dos atos do teu amor leal,
que existem desde a antiguidade.
7 Não te lembres dos pecados e das transgressões
da minha juventude;
conforme a tua misericórdia, lembra-te de mim,
pois tu, Senhor, és bom.
8 Bom e justo é o Senhor;
por isso, instrui os pecadores no caminho.
9 Conduz os humildes na justiça
e lhes ensina o seu caminho.
10 Todos os caminhos do Senhor são amor leal e fidelidade
para com os que cumprem os testemunhos da sua aliança.
11 Por amor do teu nome, Senhor,
perdoa o meu pecado, que é tão grande!
12 Quem são esses que temem ao Senhor?
Ele os instruirá no caminho que devem seguir.
13 Viverão em prosperidade,
e os seus descendentes herdarão a terra.
14 O Senhor confia os seus segredos
aos que o temem
e os leva a conhecer a sua aliança.
15 Os meus olhos estão sempre voltados para o Senhor,
pois só ele tira os meus pés da armadilha.
16 Volta-te para mim e tem misericórdia de mim,
pois estou só e aflito.
17 As angústias do meu coração aumentaram;
liberta-me da minha aflição.
18 Olha para a minha tribulação e para o meu sofrimento
e perdoa todos os meus pecados.
19 Vê como aumentaram os meus inimigos
e com que fúria me odeiam!
20 Guarda a minha vida e livra-me!
Não me deixes ser humilhado,
pois eu me refugio em ti.
21 Que a integridade e a retidão me protejam,
porque a minha esperança está em ti.
22 Ó Deus, redime Israel
de todas as suas aflições!
Γνώρισέ μου το θέλημά σου και συγχώρησε τα λάθη μου
1 Ψαλμός του Δαβίδ.
Σ’ εσένα, Κύριε, υψώνω την ψυχή μου.
2 Θεέ μου, σ’ εσένα έλπισα,
ας μη βγω γελασμένος·
ας μην καταχαρούν για μένα οι εχθροί μου.
3 Κι όλοι που ελπίζουνε σ’ εσένα,
ας μην ντροπιαστούν·
ας ντροπιαστούν οι μάταιοι παραβάτες.
4 Κύριε, δείξε μου τους δρόμους σου
και μάθε μου τα μονοπάτια τα δικά σου.
5 Οδήγησέ με στην αλήθεια σου και δίδαξέ με,
γιατί εσύ ’σαι ο Θεός μου που με σώζεις·
σ’ εσένα ελπίζω όλη μέρα.
6 Θυμήσου, Κύριε, πως ήσουν πάντα σπλαχνικός
κι όλος αγάπη.
7 Τα παραπτώματα της νιότης μου
και τ’ ανομήματά μου μην τα θυμηθείς.
Όπως ταιριάζει στην αγάπη σου,
να με σκεφτείς·
σύμφωνα, Κύριε, με την καλοσύνη σου.
8 Καλός και δίκαιος ο Κύριος·
γι’ αυτό και δείχνει στους αμαρτωλούς το δρόμο.
9 Τους πράους τούς οδηγεί στη σωστή απόφαση·
σ’ αυτούς το δρόμο του διδάσκει.
10 Όλοι οι δρόμοι του Κυρίου
είναι χάρη κι αλήθεια
σ’ όσους τη διαθήκη του εφαρμόζουν
και τις δικές του εντολές.
11 Για τ’ όνομά σου, Κύριε,
συγχώρησε κι αυτή την ενοχή μου,
κι ας ήτανε μεγάλη.
12 Εκείνος που τον Κύριο σέβεται
διδάσκεται απ’ αυτόν
τι δρόμο να διαλέξει.
13 Θ’ απολαμβάνει μόνιμα τα αγαθά η ψυχή του·
κι οι απόγονοί του τη χώρα θα ’χουν κτήμα τους.
14 Ο Κύριος εμπιστεύεται αυτούς που τον φοβούνται·
σ’ αυτούς θα φανερώσει τη διαθήκη του.
15 Τα μάτια μου ασταμάτητα στον Κύριο τα στρέφω·
γιατί θα βγάλει αυτός τα πόδια μου απ’ την παγίδα.
16 Κοίτα με και σπλαχνίσου με,
έτσι μόνος κι αδύνατος που είμαι.
17 Αυξήθηκαν οι θλίψεις της καρδιάς μου·
λευτέρωσέ με από τα άγχη μου.
18 Κοίτα την αθλιότητά μου και το μόχθο μου·
κι εξάλειψε όλα τα αμαρτήματά μου.
19 Κοίταξε πόσο αυξήθηκαν οι εχθροί μου,
και με μισούν θανάσιμα.
20 Φύλαξε την ψυχή μου και λευτέρωσέ με·
ας μη βγω γελασμένος που σ’ εσένα κατέφυγα.
21 Δικαιοσύνη κι αθωότητα ας με φυλάνε,
γιατί σ’ εσένα, Κύριε, έλπισα.
22 Λύτρωσε, Θεέ, τον Ισραήλ
απ’ όλες του τις θλίψεις.