Oração de Davi.
1 Ouve, Senhor, a minha justa queixa;
atenta para o meu clamor.
Dá ouvidos à minha oração,
que não vem de lábios falsos.
2 Venha de ti a sentença em meu favor;
vejam os teus olhos onde está a justiça!
3 Provas o meu coração e de noite me examinas;
tu me sondas e nada encontras;
decidi que a minha boca não pecará.
4 Quanto às obras humanas,
evito os caminhos dos violentos
conforme a palavra dos teus lábios.
5 Os meus passos seguem firmes nas tuas veredas;
os meus pés não escorregaram.
6 Eu clamo a ti, ó Deus, pois tu me respondes;
inclina para mim os teus ouvidos e ouve a minha oração.
7 Faz maravilhas com atos do teu amor leal,
tu, que salvas com a tua mão direita
os que em ti buscam proteção contra os seus adversários.
8 Protege-me como à menina dos teus olhos;
esconde-me à sombra das tuas asas,
9 dos ímpios que me atacam com violência,
dos inimigos mortais que me cercam.
10 Eles se fecham em sua insensibilidade
e com a boca proferem arrogâncias.
11 Eles me perseguem e cercam,
vigiando-me atentamente para me derrubar.
12 São como um leão ávido pela presa,
como um leão forte agachado na emboscada.
13 Levanta-te, Senhor! Confronta-os! Derruba-os!
Com a tua espada livra-me dos ímpios.
14 Livra-me com a tua mão de tais homens, Senhor,
de homens deste mundo cuja recompensa está nesta vida.
Quanto ao que reservaste para eles, enche-lhes o ventre;
que haja em excesso para os filhos deles
a ponto de sobrar para os seus pequeninos.17.14 Ou Quanto aos que são o teu tesouro, tu lhes enches o ventre; / eles têm fartura de filhos / e deixam da sua abundância para os seus pequeninos.
15 Quanto a mim, feita a justiça, verei a tua face;
quando despertar, ficarei satisfeito ao contemplar a tua forma.
Τώρα σ’ εσένα προσφεύγω
1 Προσευχή του Δαβίδ.
Άκουσε, Κύριε, τον δίκαιο,
δώσε στη δέησή μου προσοχή,
δώσε ακρόαση στην προσευχή μου
απ’ τα χείλη μου τ’ άδολα.
2 Από σένα η καταδίκη μου ας προέλθει,
τα μάτια τα δικά σου ας διακρίνουν
ποιος είν’ ο τίμιος.
3 Θα δοκιμάσεις την καρδιά μου,
θα μ’ εξετάσεις τούτη τη νυχτιά,
προσεχτικά θα με βυθομετρήσεις
και ανομία δε θα βρεις.
Τα λόγια σου δεν αποκρύπτουν τις προθέσεις μου,
4 όπως κάνουν οι άνθρωποι·
εγώ τα λόγια σου ακολούθησα
κι όχι τους νόμους των παρανόμων.
5 Έμειναν σταθερά τα βήματά μου
πάνω στα ίχνη σου,
δεν παραπαίουν τα πόδια μου.
6 Θεέ, εσένα επικαλούμαι κι εσύ μ’ ακούς·
πρόσεξέ με κι εμένα
κι ό,τι σου λέω άκουσε.
7 Κάνε να λάμψει η αγάπη σου με τρόπο θαυμαστό,
εσύ που σώζεις από τον εχθρό
όσους προσφεύγουν στην ευνοϊκή σου δύναμη.
8 Σαν του ματιού την κόρη φύλαξέ με,
στον ίσκιο των φτερών σου κρύψε με,
9 από τους ασεβείς που με καταδιώκουν,
απ’ της ζωής μου τους εχθρούς
που με περικυκλώνουνε.
10 Έκλεισε από αναισθησία η καρδιά τους·
ανοίξανε το στόμα τους,
αγέρωχα μιλήσαν.
11 Εκινηθήκαν εναντίον μου.
Να, με περικυκλώνουν!
τα μάτια τους κοιτάζουν
πώς στο χώμα να με ρίξουν.
12 Μοιάζουνε με λιοντάρι άπληστο για τη λεία του,
με λιονταράκι που παραμονεύει.
13 Έλα, Κύριε, αντιμετώπισέ τους!
Γονάτισέ τους· σώσε τη ζωή μου
με το σπαθί σου από τους ασεβείς.
14 Κύριε, με το χέρι σου λιγόστεψέ τους τη ζωή!
Δώσ’ τους την τιμωρία που τους φύλαγες.
Είν’ αρκετή για να γεμίσουν τις κοιλιές τους
και τα παιδιά τους να χορτάσουν,
να μείνει ακόμα και για τα εγγόνια τους.
15 Όμως εγώ, δικαιωμένος, θα δω το πρόσωπό σου·
όταν ξυπνήσω θα ευφρανθώ
από την παρουσία σου.