Salmo de Davi. Cântico para a dedicação do templo.30.0 Título: ou do palácio. Hebraico: casa.
1 Eu te exaltarei, Senhor, pois tu me reergueste
e não deixaste que os meus inimigos se divertissem à minha custa.
2 Senhor, meu Deus, a ti clamei por socorro,
e tu me curaste.
3 Tiraste-me, Senhor, da sepultura;30.3 Hebraico: Sheol. Essa palavra também pode ser traduzida por profundezas ou morte.
prestes a descer à cova, devolveste-me à vida.
4 Cantem louvores ao Senhor, vocês que são os seus fiéis;
louvem o seu santo nome.30.4 Ou a memória da sua santidade.
5 Porque a sua ira dura apenas um instante,
mas o seu favor dura a vida toda;
o choro pode persistir uma noite,
mas de manhã irrompe a alegria.
6 Quando me senti seguro, disse:
"Jamais serei abalado!".
7 Senhor, com o teu favor,
firmaste a minha montanha;30.7 Isto é, o monte Sião.
quando, porém, escondeste a tua face,
fiquei aterrorizado.
8 A ti, Senhor, clamei,
ao Senhor pedi misericórdia:
9 "Se eu morrer,30.9 Hebraico: No meu sangue. se eu descer à cova,
que vantagem haverá?
Acaso o pó te louvará?
Proclamará a tua fidelidade?
10 Ouve, Senhor, e tem misericórdia de mim;
Senhor, sê tu o meu auxílio".
11 Mudaste o meu pranto em dança,
tiraste a minha veste de lamento e me vestiste de alegria,
12 para que o meu ser cante louvores a ti e não se cale.
Ó Senhor, meu Deus, eu te darei graças para sempre.
Κύριε, μου ’δωσες πίσω τη ζωή
1 Ψαλμός του Δαβίδ· άσμα για τα εγκαίνια του ναού.
2 Θα σ’ εξυμνήσω, Κύριε,
γιατί με γλίτωσες·
και δεν άφησες να χαρούν
για μένα οι εχθροί μου.
3 Κύριε, Θεέ μου·
σου ζήτησα βοήθεια
και με θεράπευσες.
4 Κύριε, μου ’δωσες πίσω τη ζωή
την ώρα που με θάβαν
και στη ζωή με κράτησες.
5 Τον Κύριο υμνήστε οι πιστοί του!
Ευχαριστία δώστε του ως ανάμνηση
της αγιότητάς του.
6 Η οργή του είναι για μια στιγμή,
αλλά για μια ζωή η εύνοιά του·
αν μένουν δάκρυα το βράδυ,
η χαρά φτάνει με την αυγή.
7 Είπα με αυτοπεποίθηση:
«Ποτέ μου δε θα κλονιστώ».
8 Κύριε, με την καλοσύνη σου στεριώθηκα
ωσάν ασάλευτο βουνό·
σαν έκρυψες το πρόσωπό σου, κατατρόμαξα.
9 Σ’ εσένα κράζω, Κύριε,
σ’ εσέ προσεύχομαι, τον Κύριό μου.
10 Τι θα κερδίσεις αν χυθεί το αίμα μου
ή αν στον τάφο κατεβώ;
Τάχα μπορεί να σε υμνήσει η στάχτη;
ή να διακηρύξει την αλήθεια σου;
11 Άκουσε, Κύριε, κι ελέησέ με·
Κύριε, έλα βοηθός μου.
12 Τη θλίψη μου την άλλαξες σ’ ευφρόσυνο χορό·
μου έβγαλες τα πένθιμα
και τη χαρά με ντύνεις,
13 για να σου ψάλλω δοξασμούς
και πια να μη σωπαίνω.
Κύριε και Θεέ μου,
αιώνια θα σε υμνολογώ.