Cântico. Salmo dos coraítas. Para o mestre de música. Conforme mahalath leanoth.88.0 Título: provavelmente a melodia "O sofrimento do aflito".Masquil88.0 Título: provavelmente uma indicação musical ou literária. do ezraíta Hemã.
1 Ó Senhor, Deus da minha salvação,
a ti clamo dia e noite.
2 Que a minha oração chegue diante de ti;
inclina os teus ouvidos ao meu clamor.
3 Tenho sofrido tanto que a minha vida
está à beira da sepultura!88.3 Hebraico: Sheol. Essa palavra também pode ser traduzida por profundezas ou morte.
4 Sou contado entre os que descem à cova;
sou como um homem que já não tem forças.
5 Fui deixado entre os mortos;
sou como os cadáveres que jazem no túmulo,
dos quais já não te lembras,
pois foram tirados da tua mão.
6 Puseste-me na cova mais profunda,
na escuridão das profundezas.
7 A tua ira pesa sobre mim;
com todas as tuas ondas me afligiste. Pausa
8 Afastaste de mim os meus melhores amigos
e me tornaste detestável para eles.
Estou preso e não consigo fugir;
9 os meus olhos estão ofuscados de tanta tristeza.
A ti, Senhor, clamo dia após dia;
a ti ergo as minhas mãos.
10 Acaso mostras as tuas maravilhas aos mortos?
Acaso os mortos se levantam e te louvam? Pausa
11 Será que o teu amor leal é anunciado no túmulo
e a tua fidelidade na Destruição?88.11 Hebraico: Abadom.
12 Acaso são conhecidas as tuas maravilhas na região das trevas
ou os teus feitos de justiça na terra do esquecimento?
13 Mas eu, Senhor, a ti clamo por socorro;
já de manhã a minha oração chega à tua presença.
14 Por que, Senhor, me rejeitas
e escondes de mim o teu rosto?
15 Desde moço tenho sofrido e ando perto da morte;
sob o peso dos teus terrores, fui levado ao desespero.
16 Sobre mim se abateu a tua ira;
os pavores que me causas me destruíram.
17 Cercam-me o dia todo como uma inundação;
envolvem-me por completo.
18 Tiraste de mim os meus amigos e os meus companheiros;
as trevas são a minha única companhia.
Είμαι κοντά στο θάνατο
1 Ωδή ψαλμού για τη συγγένεια του Κορέ· στον πρωτοψάλτη, όπως το «μαχαλάθ-λαανώθ». Μασχίλ του Εζραΐτη Αιμάν.Για τη συγγένεια του Κορέ βλ. υποσ. εις Ψλ 42:1. – Για το μαχαλάθ-λαανώθ βλ. υποσ. εις Ψλ. 53:1. – Για το Μασχίλ βλ. υποσ. εις Ψλ. 32:1. – Ο Αιμάν την εποχή του Δαβίδ, ήταν ένας από τους υπευθύνους της ιερής υμνωδίας και μουσικής, μαζί με τον Ασάφ και τον Ιεδουθούν (βλ. Α΄ Χρ 6:18-22· 25:1.4 και υποσ. εις Ψλ 39:1 και 50:1).
2 Κύριε Θεέ, σωτήρα μου, σ’ εσένα φώναξα τη μέρα,
τη νύχτα μπρος σου στάθηκα.
3 Μέχρι σ’ εσένα ας φτάσει η προσευχή μου·
άκου προσεκτικά το θρήνο μου.
4 Η ψυχή μου είναι γεμάτη πόνους,
και η ζωή μου ζύγωσε στο θάνατο.
5 Με λογαριάζουν για νεκρό·
είμαι σαν άνθρωπος δίχως πια δύναμη.
6 Παρατημένος μέσα στους νεκρούς,
αυτούς που κείτονται στον τάφο.
Αυτούς δεν τους υπολογίζεις πια,
δεν κάνεις τίποτε γι’ αυτούς.
7 Στα βάθη της αβύσσου μ’ έριξες,
στα σκότη, στου θάνατου τη σκιά.
8 Βάρυνε πάνω μου ο θυμός σου
κι όλα τα κύματά σου πάνω μου ξέσπασαν.
(Διάψαλμα)
9 Μάκρυνες από μένα τους γνωστούς μου,
μ’ έκανες να ’μαι φρίκη για τα μάτια τους·
έμεινα αποκλεισμένος και δεν μπορώ να διαφύγω.
10 Θολώσανε τα μάτια μου
από την αθλιότητά μου.
Όλη τη μέρα, Κύριε, σου φώναζα,
τα χέρια μου άπλωνα σ’ εσένα.
11 Θα κάνεις θαύματα για τους νεκρούς;
ή μήπως οι σκιές των νεκρών
θα σηκωθούν να σε δοξολογήσουν;
(Διάψαλμα)
12 Θα διηγηθεί κανείς μέσα στον τάφο
την αγάπη σου
και την αλήθεια σου στον τόπο
της φθοράς;
13 Μπορούν μες στα τρισκόταδα ν’ αναφανούν τα θαύματά σου
και η δικαιοσύνη σου στη γη της λησμονιάς;
14 Αλλά εγώ, Κύριε, σ’ εσένα φώναξα·
και το πρωί θα σε προσμένει η προσευχή μου.
15 Γιατί αποδιώχνεις την ψυχή μου, Κύριε;
Γιατί κρυμμένο μού κρατάς το πρόσωπό σου;
16 Άθλιος είμ’ εγώ
κι από τα νιάτα μου στο θάνατο κοντά·
υψώθηκα και ταπεινώθηκα και απορώ.
17 Πάνω μου πέρασαν οι πυρωμένες θύελλες της οργής σου
και με εξουθενώσαν οι φοβέρες σου.
18 Σαν τα νερά έρχονται κατά πάνω μου
απ’ όλες τις μεριές,
γύρω μου σφίγγουν τον κλοιό από παντού.
19 Μάκρυνες από μένα γείτονες και φίλους
και μόνη συντροφιά μου η σκοτεινιά.