Para o mestre de música. Salmo de Davi.
1 Depositei toda a minha esperança no Senhor;
ele se inclinou para mim e ouviu o meu grito de socorro.
2 Ele me tirou de um poço de destruição,
de um atoleiro de lama;
pôs os meus pés sobre uma rocha
e firmou-me em um local seguro.
3 Pôs um novo cântico na minha boca,
um hino de louvor ao nosso Deus.
Muitos verão isso, temerão
e confiarão no Senhor.
4 Bem-aventurado o homem
que põe no Senhor a sua confiança,
que não vai atrás dos orgulhosos40.4 Ou idólatras.
nem dos que se afastam para seguir deuses falsos!40.4 Ou para a falsidade.
5 Quantas maravilhas tens feito,
ó Senhor, meu Deus!
Não se podem relatar os planos que preparaste para nós!
Eu queria proclamá-los e anunciá-los,
mas são mais numerosos do que se podem contar!
6 Sacrifício e oferta não quiseste,
mas abriste os meus ouvidos;40.6 Ou furaste as minhas orelhas. Alguns manuscritos da Septuaginta trazem mas tens preparado um corpo para mim.
holocaustos40.6 Isto é, sacrifícios totalmente queimados. e ofertas pelo pecado não exigiste.
7 Então, eu disse: "Aqui estou!
— no rolo do livro está escrito a meu respeito.
8 Tenho prazer em fazer a tua vontade, ó meu Deus;
a tua lei está no meu íntimo".
9 Eu proclamo as novas de justiça na grande assembleia;
como sabes, Senhor, não fecho os meus lábios.
10 Não oculto no coração a tua justiça;
falo da tua fidelidade e da tua salvação.
Não escondo da grande assembleia
a tua fidelidade e a tua verdade.
11 Não me negarás a tua misericórdia, Senhor;
o teu amor e a tua fidelidade sempre me protegerão.
12 Incontáveis são os problemas que me cercam;
as minhas iniquidades me alcançaram, e já não consigo ver.
Mais numerosos são que os cabelos da minha cabeça,
e o meu coração perdeu o ânimo.
13 Agrada-te, Senhor, em livrar-me.
Apressa-te, Senhor, a ajudar-me!
14 Sejam humilhados e frustrados
todos os que procuram tirar-me a vida;
retrocedam desprezados
os que desejam a minha ruína.
15 Fiquem chocados com a própria desgraça
os que zombam de mim.
16 Regozijem-se e alegrem-se em ti
todos os que te buscam;
digam sempre os que amam a tua salvação:
"Grande é o Senhor!".
17 Quanto a mim, sou pobre e necessitado,
mas o Senhor preocupa-se comigo.
Tu és o meu socorro e o meu libertador;
não te demores, ó meu Deus!
Ας μάθουν όλοι το τι έκανες για μένα!
1 Στον πρωτοψάλτη· ψαλμός του Δαβίδ.
2 Αδιάκοπα στον Κύριο έλπιζα κι αυτός με πρόσεξε
κι άκουσε την κραυγή μου.
3 Μ’ ανέσυρε από το λάκκο της φθοράς,
απ’ της λάσπης το βούρκο·
τα πόδια μου τα στήριξε
πάνω στο βράχο,
τα βήματά μου στέριωσε.
4 Στο στόμα μου έβαλε καινούριο ένα τραγούδι,
για το Θεό μας δοξολόγημα·
πολλοί θα δουν, θα ευλαβηθούν,
στον Κύριο θα ελπίσουν.
5 Μακάριος ο άνθρωπος, που ’χει στον Κύριο την ελπίδα του,
και προς τους μάταιους δε στρέφεται
κι όσους δουλεύουνε στο ψέμα.
6 Πληθώρα, Κύριε, Θεέ μας, τα έργα σου τα θαυμαστά,
κι όσα σχεδίασες για χάρη μας.
Κανένας δε συγκρίνεται μ’ εσένα!
Να τ’ αναγγείλω θα ’θελα και να τα πω,
είν’ όμως αναρίθμητα.
7 Θυσίες και προσφορές δεν θέλησες,
μου ’δωσες την επίγνωση·
δε ζήτησες ολοκαυτώματα
ούτε θυσίες εξιλέωσης.
8 Τότε είπα: «Να με, ήρθα».
Στου βιβλίου τον κύλινδρο για μένα γράφει.
9 Να κάνω ό,τι είν’ ευχάριστο σ’ εσένα,
Θεέ μου, επιθύμησα·
ο νόμος σου να ’ναι στο βάθος της καρδιάς μου.
10 Διαλάλησα τη δικαιοσύνη σου σε σύναξη μεγάλη,
να που τα χείλια μου δεν τα ’κλεισα·
Κύριε, εσύ το ξέρεις.
11 Τη δικαιοσύνη σου δεν έκρυψα στα βάθη της καρδιάς μου,
κήρυξα την πιστότητά σου και τη βοήθειά σου·
δεν κράτησα κρυμμένη την αγάπη σου
ούτε και την αλήθεια σου σε σύναξη μεγάλη.
12 Μην εμποδίσεις εσύ, Κύριε, την ευσπλαχνία σου σ’ εμένα·
η αγάπη σου κι η αλήθεια σου
ας με φρουρούν παντοτινά.
13 Γιατί πέσαν απάνω μου δεινά που δε μετριούνται,
με πήραν οι ανομίες μου και δεν μπορώ να δω·
–πιότερες κι από τα μαλλιά της κεφαλής μου–
και μ’ εγκατέλειψε το θάρρος μου.
14 Κύριε, στέρξε να με σώσεις·
τάχυνε, Κύριε,
να με βοηθήσεις.
15 Ας ντροπιαστούν όλοι μαζί κι ας εξουθενωθούν
αυτοί που θέλουν ν’ αφαιρέσουν τη ζωή μου·
ατιμασμένοι ας πισωστρέψουν
αυτοί που με τη δυστυχία μου χαίρονται.
16 Ας μείνουν άναυδοι απ’ το αίσχος τους
όσοι για μένα λέν’:
«καλά να πάθει».
17 Ας ευφρανθούν και ας χαρούν κοντά σου
όλοι όσοι σε ζητάνε, Κύριε,
και πάντα ας λένε:
«Μεγάλος είν’ ο Κύριος!»
όσοι αγαπούν τη σωτηρία που χαρίζεις.
18 Εγώ είμαι άθλιος και φτωχός,
μη με ξεχάσεις, όμως, Κύριε.
Εσύ ’σαι βοηθός μου κι ελευθερωτής,
Θεέ μου, μην αργήσεις.Οι στίχοι 14-18 αντιστοιχούν με μικρές παραλλαγές στον Ψλ 70.