1 Em ti, Senhor, me refugio;
nunca permitas que eu seja humilhado.
2 Resgata-me e livra-me pela tua justiça;
inclina os teus ouvidos para mim e salva-me.
3 Sê tu a minha rocha de refúgio,
onde eu sempre encontre abrigo;
dá ordem para que me libertem,
pois tu és o meu rochedo e a minha fortaleza.
4 Livra-me, ó meu Deus, das mãos dos ímpios,
das garras dos perversos e cruéis.
5 Pois tu és a minha esperança, ó Soberano Senhor;
em ti está a minha confiança desde a juventude.
6 Desde o ventre materno dependo de ti;
tu me trouxeste71.6 Ou separaste. das entranhas da minha mãe.
Eu sempre te louvarei!
7 Tornei-me um exemplo para muitos,
porque tu és o meu refúgio seguro.
8 A minha boca transborda do teu louvor
e todo o dia proclama o teu esplendor.
9 Não me rejeites na velhice;
não me abandones quando me faltarem as forças.
10 Pois os meus inimigos me caluniam;
os que estão à espreita juntam-se e planejam matar-me.
11 "Deus o abandonou", dizem eles;
"persigam-no e prendam-no, pois ninguém o livrará."
12 Não fiques longe de mim, ó Deus;
ó meu Deus, apressa-te em ajudar-me.
13 Pereçam humilhados os meus acusadores;
sejam cobertos de zombaria e vergonha
os que querem prejudicar-me.
14 Quanto a mim, sempre terei esperança
e te louvarei cada vez mais.
15 A minha boca falará sem cessar da tua justiça
e dos teus incontáveis atos de salvação.
16 Falarei dos teus feitos poderosos, ó Soberano Senhor;
recordarei a tua justiça, unicamente a tua justiça.
17 Desde a minha juventude, ó Deus, tens me ensinado,
e até hoje eu anuncio as tuas maravilhas.
18 Agora que estou velho, de cabelos brancos,
não me abandones, ó Deus,
para que eu possa falar da tua força aos nossos filhos,
e do teu poder às futuras gerações.
19 A tua justiça chega até as alturas, ó Deus,
tu, que tens feito coisas grandiosas.
Quem se compara a ti, ó Deus?
20 Tu, que me fizeste passar muitas e duras tribulações,
restaurarás a minha vida;
das profundezas da terra
de novo me farás subir.
21 Tu aumentarás a minha honra
e mais uma vez me consolarás.
22 Eu te louvarei com a lira
pela tua fidelidade, ó meu Deus;
cantarei louvores a ti com a harpa,
ó Santo de Israel.
23 Os meus lábios gritarão de alegria
quando eu cantar louvores a ti,
pois tu me redimiste.
24 Igualmente a minha língua sempre falará
dos teus atos de justiça,
pois os que queriam prejudicar-me
caíram em vergonha e frustração.
Μη μ’ αρνηθείς στα γηρατειά μου
1 Σ’ εσένα, Κύριε, κατέφυγα·
ποτέ ας μην ντροπιαστώ.
2 Με τη δικαιοσύνη σου
θα με λυτρώσεις και θα μ’ ελευθερώσεις·
την προσοχή σου στρέψε την σ’ εμένα
και σώσε με.
3 Γίνε για μένα
βράχος, για να προστατευτώ,
φρούριο, για να με σώσεις·
γιατί βράχος μου
και φρούριό μου είσ’ εσύ.
4 Θεέ μου, μ’ ελευθέρωσες
απ’ του κακού την εξουσία,
απ’ τη λαβή του αμαρτωλού
και του καταπιεστή.
5 Γιατί εσύ ’σαι, Κύριε, η ελπίδα μου·
από της νιότης μου τα χρόνια, Κύριε,
η εμπιστοσύνη μου.
6 Επάνω σου στηρίχτηκα·
αγέννητος ακόμη, από της μάνας μου τη μήτρα
το καταφύγιό μου είσ’ εσύ·
εσένα υμνώ παντοτινά.
7 Πολλοί νομίζουν ότι μ’ εγκατέλειψες·
αλλά εσύ ’σαι το ισχυρό μου καταφύγιο.
8 Γεμάτο είναι το στόμα μου
απ’ τον ύμνο σου·
όλη τη μέρα απ’ τη μεγαλοπρέπειά σου.
9 Μη μ’ αρνηθείς στα γηρατειά μου·
σαν φεύγει η δύναμή μου
μη μ’ εγκαταλείψεις.
10 Οι εχθροί μου με κακολογούν·
κι αυτοί που κατατρέχουν τη ζωή μου
συσκέπτονται μαζί,
11 λέγοντας: «Τον παράτησε ο Θεός·
καταδιώξτε τον και πιάστε τον,
γιατί δεν έχει αυτός σωτήρα».
12 Θεέ, από μένα μην απομακρύνεσαι·
Θεέ μου, τρέξε να με βοηθήσεις.
13 Ας ντροπιαστούνε κι ας χαθούν
όσοι μ’ επιβουλεύονται,
ας σκεπαστούν μ’ αισχύνη
κι όνειδος
αυτοί που το κακό μου επιδιώκουν.
14 Εγώ όμως πάντα ελπίζω
κι αδιάκοπα θα σε δοξολογώ.
15 Το στόμα μου
θα εξιστορεί τη δικαιοσύνη σου,
όλη τη μέρα τη βοήθειά σου·
γιατί να τις απαριθμήσω δεν μπορώ.
16 Θ’ αναφερθώ στα κατορθώματα Κυρίου
του Θεού·
στο νου θα φέρω τη δικαιοσύνη σου
–μονάχα τη δική σου.
17 Θεέ, απ’ τα νιάτα μου με δίδαξες
και ως τα τώρα διαλαλώ
τα θαυμαστά σου έργα.
18 Ακόμα κι ως τα γερατειά
κι όταν ασπρίσουν τα μαλλιά,
Θεέ, να μη μ’ αφήσεις,
ώσπου τη δύναμή σου να κηρύξω
σ’ ετούτη τη γενιά,
και σ’ όλες που θα ’ρθούνε την ισχύ σου,
19 και τη δικαιοσύνη σου, Θεέ,
ως τα ύψη,
γιατί σπουδαία έργα έκανες·
ποιος είναι όμοιός σου, Θεέ;
20 Εσύ, που θλίψεις μου ’δωσες πολλές
και συμφορές,
μου ξαναδίνεις τη ζωή·
κι από την άβυσσο της γης
επάνω μ’ ανεβάζεις.
21 Το μεγαλείο μου αύξησε
και παρηγόρησέ με πάλι.
22 Κι εγώ θα σε δοξολογήσω
με άρπα·
Θεέ μου, το πόσο είσαι πιστός
με λύρα θα σου ψάλλω,
Άγιε Θεέ του Ισραήλ.
23 Τα χείλη μου θα ψάλλουν με χαρά
γιατί με λύτρωσες·
και η ψυχή που λύτρωσες θα χαίρεται.
24 Η γλώσσα μου
όλη τη μέρα τη δικαιοσύνη σου θα ψιθυρίζει·
γιατί αισχυνθήκαν και ντροπιάστηκαν
όσοι γυρεύουν το κακό μου.