Забур жырлары 128

Қыспақтаған жаудан қорғауды сұрау

1 (Киелі үйге қарай өрлеп бара жатқанда айтылатын жыр.)

Жастайынан көріп келген қыспағы

Жайлы айтып берсін Исраил халқы:

2 «Жастайымнан мол көрдім қыспақты,

Алайда мені мүлдем жеңе алмады,

3 Жон арқамда айдағандай соқаны

Ұзынынан созылған атызы қалды.

4 Бірақ Жаратқан Ие әділетті,

Сұмдар салған кісеннен азат етті».

5 Сионды*128:5 Яғни Иерусалимді, оның ішіндегі Сион төбесін және ежелде сонда салынған киелі үйді әрі Дәуіттің әулетінің сарайын (86:2-3; 121:1-5; Түсіндірмені де қ.). жек көрген дұшпандарының

Бәрі ұятқа қалып кері қайтсын,

6 Өспей жатып бірден қурап қалатын

Үй төбесіндегі шөпке*128:6 Сол өлкедегі үйлердің төбелері жалпақ болғандықтан, олардың кейбір жерлерінде шөп те өсіп тұратын. олар ұқсасын:

7 Орақшының қолы соған талмайды,

Бау байлаушының құшағы да толмайды.

8 «Жаратқан Ие сендерді жарылқасын,

Бата береміз Жаратқанның атымен»

Деп қастарынан өткендер тілемесін!