Забур жырлары 136

Жер аударылғандардың қайғылы жыры

1 Бабылдың өзен жағаларында*136:1 Евфрат, Тигр өзендері мен олардың тармақтарының жағаларында (Езк 1:1,3; Иш 47:1-2). отырдық,

Сионды еске алып біз зар жыладық.

2 Жетігенімізді іліп қойдық сонда

Жағада өсіп тұрған қызыл талдарға.*136:2 Немесе: теректердің бұтақтарына.

3 Тұтқындағандар жыр айтуымызды талап етті,

Азаптағандар бізден шаттық әнін күтті:

«Сионның ән-жырларын айтыңдар!» деді.

4 Бөтен елде жүргенде қалайша біз

Иеміздің ән-жырларын айта аламыз?

5 О, Иерусалим, егер ұмытсам сені,

Оң қолым, сен де ұмытқайсың мені!

6 Иерусалимді есімде сақтамасам,

Оны шаттығымның шыңы деп санамасам,

Онда тілім көмейіме жабысып қалсын!

7 Уа, Жаратқан Ием, есіңе түсірші

Иерусалим жау қолына түскен күні

Едомдықтардың не істегендерін:

«Қиратыңдар қаланы түбіне дейін!

Қиратыңдар оны!» деп өршіткендерін.

8 Уа, Бабыл қаласы, ойран салғышсың,

Саған бізге істеген қастығыңның

Есесін қайтарған жан бақытты болмақ,

9 Ұстап алып балаларыңды өзіңнің,

Тасқа ұрған адам бақытты болмақ.*136:9 Құдай таңдаған халқына зорлық-зомбылық жасаған, теріс жолынан қайтпайтын қатыгез де қыңыр қылмыскерлер өз отбасылары, ұрпақтарымен бірге Құдайдың әділ де қаһарлы сотына ұшырайтын болады. Хақ Тағала оларға өздерінің арамза істерінің есесін қайтарады (119:3; Мыс 34:7; Заң 32:34,35,41,43; Иш 59:15-19).