Забур жырлары 51

4 Өткір ұстарадай тіледі сенің тілің,

Өтірікті айтуға шеберсің өзің,

5 Зұлымдықты артық көресің жақсылықтан,

Алдауды да ақиқатты айтудан.

6 Ей, алдамшы тіл, сен өзгенің жанын

Жаралайтын сөзді айтуды ұнатасың!

7 Содан да Құдай сені мәңгі құртады,

Үйіңнен күшпен қуып шығарады,

Тірілер арасынан аластатады.

8 Әділдер мұны көріп қайран қалады,

Былай деп келекелейді сол арамды:

9 «Міне, Құдайды паналамаған жан,

Қайта, мол байлығын арқа тұтқан,

Зұлымдықпен одан бетер нығайған».