1 இறைவனே, நீர் எங்களைப் புறக்கணித்துவிட்டீர், எங்களை சிதறடித்துவிட்டீர்;

நீர் கோபமாயிருந்தீர்; மறுபடியும் எங்களிடம் திரும்பி வாரும்.

2 நீர் நாட்டை அதிரப்பண்ணி, அதைப் பிளந்து விட்டீர்;

அசைந்து கொண்டிருக்கும் அந்த வெடிப்புகளைச் சரிப்படுத்தும்.

3 கடினமான காரியங்களை நீர் உமது மக்களை காணச்செய்தீர்;

தடுமாறச் செய்யும் திராட்சை இரசத்தை எங்களுக்குக் குடிக்கக் கொடுத்திருக்கிறீர்.

4 ஆனால் உமக்குப் பயந்து நடக்கிறவர்கள்,

வில்லுக்கு தப்பித்துக் கொள்ளுமாறு ஒரு கொடியை உயர்த்தினீர்.

5 நீர் நேசிப்பவர்கள் மீட்கப்படும்படி, நீர் எங்களைக் காப்பாற்றி,

உமது வலதுகரத்தின் வல்லமையினால் எங்களுக்கு உதவிசெய்யும்.

6 இறைவன் தமது பரிசுத்த இடத்திலிருந்து பேசியது:

"நான் வெற்றிகொண்டு சீகேமைப் பிரித்தெடுப்பேன்;

சுக்கோத்தின் பள்ளத்தாக்கை அளந்துகொடுப்பேன்.

7 கீலேயாத் என்னுடையது, மனாசேயும் என்னுடையது;

எப்பிராயீம் என் தலைக்கவசம்,

யூதா என் செங்கோல்.

8 மோவாப் என் கழுவும் பாத்திரம்,

நான் ஏதோமின்மீது என் காலணியை எறிவேன்;

நான் பெலிஸ்தியாவை வென்று முழக்கமிடுவேன்."

9 அரண்சூழ்ந்த நகரத்திற்கு யார் என்னைக் கொண்டுவருவார்?

யார் என்னை ஏதோமுக்கு வழிநடத்துவார்?

10 இறைவனே, எங்களைப் புறக்கணித்தவரும்,

எங்கள் படைகளுடன் போகாதிருந்தவரும் நீரல்லவா?

11 பகைவரை மேற்கொள்ள எங்களுக்கு உதவும்;

ஏனெனில் மனிதனின் உதவியோ பயனற்றது.

12 இறைவனாலேயே நாம் வெற்றிபெறுவோம்;

அவர் நமது பகைவரை மிதித்துப்போடுவார்.