1 ओ परमेशर, तैं आसे सदा खे कऊँ छाडी ते?
कऊँ तेरा गुस्सा तेरिया पेडा रे खलाफ उठणे लगी रा?
2 याद कर आपणी मण्डल़िया खे, जो तैं पुराणे बखतो ते खरीदी राखी थी
ओर जो तैं आपणा निज पाअगो रा गोत्र बनाणे रिया तँईं छुड़ाई ला था।
याद कर सिय्योन पाह्ड़ो खे, जेती तूँ रये आ!
3 आओ ओर म्हारिया ईमारता खे देखो! तेरे दुश्मणे सेयो पुरिया तरआ ते नाश करी तिया ए।
तिने तेरे मन्दरो दे जो कुछ बी ए, सब कुछ नाश करिता रा ए।
4 म्हारे दुश्मण तेरे मन्दरो ते शेरो रिया तरआ गरजोए,
तेती तिने आपणे ई चण्डे खड़े करी राखे कि सेयो जीती गे।
5 सेयो क्वाड़िया साथे मन्दरो रे टुकड़े-टुकड़े करो थे,
जिंयाँ डाल़ बाडणे वाल़े लोक!
6 तिने मन्दरो री नक्काशी क्वाड़िया ओर थोड़ूआ साथे फाड़ी ती री ए।
7 तिने तेरे रणे रिया जगा दे आग लगाईती
ओर तेरे नाओं री रणे री जगा टाल़ी की अशुद्ध करिती री।
8 तिने आपणे मनो रे बोलेया, "आसा यो एकदम दबाई देणे।"
तिने एते देशो रे परमेशरो री सारिया आराधना करने रिया जगा फूकी तिया।
9 आसा खे एबे परमेशरो रा कोई बी नौखा चिह्न नि दिशदा;
एबे कोई नबी नि रया, आसा बीचे कोई नि जाणदा कि म्हारी एड़ी दशा कदुओ तक रणी।
10 ओ परमेशर, बरोदी कदुओ तक आसा री निंदा करदा रणा?
क्या दुश्मण तेरे नाओं री निंदा सदा करदा रणा?
11 तैं आपणा दाँणा आथ कऊँ रोकी राखेया?
तेस आपणे दाँणे आथो खे पँजरो ते निकयाल़ी की तिना रा अंत करी दे।
12 परमेशर तो शुरूए तेई आसा रा राजा ए,
से तरतिया पाँदे उद्धारो रे काम करदा आई रा।
13 तैं तो आपणी शक्तिया साथे समुद्रो रे दो इस्से करीते;
तैं तो पाणिए बीचे अजगरो रे टुकड़े-टुकड़े करीते।
14 तैं तो लिब्यातानो रे सिरो रे टुकड़े-टुकड़े करी की
जंगल़ी जानवरा खे खुल़ाई ते।
15 तैं चट्टान तोड़ी की साफ पाणिए रे चरने ओर सूबल़ा नकाल़िया,
तैं तो बारामासी बह्णे वाल़िया नदिया सुखाई तिया।
16 तेरा ई दिन ए ओर रात बी तेरी ए;
सूरज ओर चाँद तैंई ठराई राखे।
17 तैं तो तरतिया रे सारे बन्ने ठराए,
तऊँदी ओर ईयूँद दोनो तैं बणाई राखे
18 ओ प्रभु, याद कर कि दुश्मणे तेरी केड़ी निंदा करी राखी
ओर मूर्ख लोके तेरे नाओं री बेज्जती करी राखी।
19 आपणी कूगिया रे प्राण जंगल़ी जानवरा रे वशो रे नि कर,
आपणे दु:खी लोका रिया जिन्दगिया खे सदा खे नि पूला।
20 आपणी तेसा वाचा खे याद राख जो आसा साथे करी राखी ए,
कऊँकि देशो दे न्हेरा ओर अत्याचार ऊणे लगी रा!
21 दबे रे लोका खे बेज्जत ऊई की वापस नि आऊणा पड़ो;
दु:खी ओर गरीब लोक तेरे नाओं री स्तुति करो।
22 ओ परमेशर उठ, आपणा मकद्दमा आपू ई लड़;
मूर्ख लोका ते जो तेरी निंदा लगातार ऊँदी रओई, तिजी खे याद कर।
23 आपणे बैरिया रा बड़ा बोल नि पूल,
तेरे बरोदिया रा आल्ला-गोल्ला तो लगातार उठदा रओआ।