1 ओ तागतबर माणूं, कऊँ तूँ आपणे कुकर्मा पाँदे कमण्ड करेया?
परमेशरो री करूणा तो सदा बणी री रओई।
2 सारा दिन तुसे दूजेया ते छुटकारा पाणे री योजना बणाओए;
तुसे जो बोलोए से पैने चाकुए रिया तरआ दूजेया खे चोट पऊँचाओए, ओर तुसे हमेशा दूजेया खे तोखा देंदे रओए।
3 ताखे पलाईया ते बढ़ी की बुराई
ओर सच्च बोलणे ते अलावा चूठ प्यारा ए। सेला
4 तुसे लोका खे तोखा देणे रिया तँईं गल्ला बोलोए, तुसा खे लोका खे चोट देणा अच्छा लगोआ।
5 जरूर परमेशरो तूँ सदा खे नाश करी देणी;
तेस तूँ पकड़ी की तेरे रणे री जगा ते निकयाल़ी देणी
ओर जिऊँदेया रे लोको ते तूँ पट्टी की सेटी देणी। सेला
6 तेबे तार्मिक लोक एसा घटणा खे देखी की डरी जाणे
ओर ये बोली कि तेस पाँदे आसणे,
7 "देखो, ये सेई माणूं ए जिने परमेशर आपणी शरण नि मानेया,
पर तिजी रे बदले तिने आपणी तअन-दौलता पाँदे परोसा राखेया
ओर आपू खे ओरी लोका रा नुकशाण करने रिया तँईं मजबूत करदा रया!"
8 पर आऊँ तो परमेशरो रे मन्दरो रे अरे जैतूनो रे डाल़ो जेड़ा ए।
मैं परमेशरो रिया करूणा पाँदे सदा परोसा करूँआ।
9 ओ परमेशर, मां तेरा तन्यवाद सदा करदे रणा;
कऊँकि तैंई ये काम करी राखेया।
मां तेरे नाओं रा गुणगाण तेरे पग्ता रे सामणे करना कऊँकि तेरा नाओं खरा ए।