1 ओ परमेशर, सिय्योनो दे तेरी स्तुति करनी ओर तांते कित्ते दे वादे पूरे करना आसा खे ठीक ए।
ओर तेरिया तँईं मान्नता पुरिया कित्तिया जाणिया!
2 कऊँकि तूँ सबी री प्रार्थना खे सुणेया,
सब लोक तांगे ई आऊणे।
3 मेरे पाप मां पाँदे प्रबल ऊई रे;
पर म्हारे अपराधा खे तूँ माफ कर।
4 सेयो लोक बऊत ई भाग्यशाली ए,
जिना खे तूँ चूणी की आपू नेड़े आऊणे देआ
ताकि सेयो तेरे मईलो रे आँगणो रे रया करो!
आसे तेरे मईलो रे मतलब तेरे पवित्र मन्दरो रे खरे-खरे पदार्थ खाई की रजणे।
5 ओ म्हारे उद्धारकर्ता परमेशर, ओ तरतिया रे सारे दूर-दूर देशो रे
ओर दूरो रे समुद्रो रे रणे वाल़ेया री उम्मीद,
तां तार्मिकता ते कित्ते रे नौखे कामा रे जरिए आसा खे मूँ मांगा वरदान देणा;
6 तैं आपणियां तागती ते बड़े-बड़े पाह्ड़ खड़े करी राखे;
तीजी ते तेरी महान शक्तिया रा पता चलोआ।
7 तूँ जो समुद्रो रा शाद, तिजी री लईरा रा शाद
ओर देशो-देशो रे लोका रा आल्ला-गोल्ला शान्त करेया;
8 जो लोक तरतिया पाँदे बऊत दूर-दराजो रिया जगा दे रओए,
सेयो तुसा रे जरिए कित्ते दे चमत्कारा रिया बजा ते तुसा रा आदर करोए; ओर त्यार ओर पच्छमा दे रणे वाल़े लोक खुशिया दे जयजयकार करोए।
9 तूँ जमीना री सम्बाल़ लई की तिजी खे सिंजेया;
तूँ तिजी खे बऊत पजणे वाल़ी बणाएया;
परमेशरो री नदी पाणिए साथे परी री रओई;
तूँ तरतिया खे त्यार करी की माणूंआ खे नज्ज त्यार करेया।
10 तूँ डोरूआ री फाटा खे ठीक-टंगो रे सिंजेया
ओर तिना री बीचली माट्टिया खे बठयाल़ेया,
तूँ बर्खा साथे जमीना खे नरम करेया ओर तिजी रिया फसला खे आशीष देया।
11 आपणी पलाईया साथे पूरे सालो पाँदे तैं मानो मुकुट पन्याई ता रा,
तेरिया बाटा रे कनारे डोरू लईरांदे रओए
12 सुनसाण प्रदेशो रे रयासी निकल़ोई
ओर पाह्ड़िया खुशिया साथे सजी रिया ए।
13 चराईया पेडा-बाकरिया साथे परी रिया ए
ओर काअटिया नज्जो साथे टखी रिया ए;
सेयो मिली की जयजयकार करोईया ओर गाओ बीए।