1 ओ स्वर्गिय सेनाओं रे प्रभु,
तेरा मन्दर केड़ा बांका ए!
2 मेरा प्राण प्रभुए रे आँगणो री इच्छा करदे-करदे बेओश ऊईगा;
मेरा तन मन दोनो जिऊँदे परमेशरो खे आका पाणे लगी रे।
3 ओ स्वर्गिय सेनाओं रे प्रभु, ओ मेरे राजा,
ओर मेरे परमेशर, तेरी बेदिया पाँदे चिड़िये आपणा बसेरा
ओर शूपाबेनिये आपणा कोअला बणाई ला रा जिदे सेयो आपणे बच्चे राखो।
4 तन्य ए सेयो तेरे मईलो रे रणे वाल़े;
तिना तेरी स्तुति लगातार करदे रणा।
5 तूँ तिना सबी लोका खे आशीर्वाद देआ जो आपणी तागती रिया तँईं तां पाँदे निर्भर ए
ओर जो तेरे मन्दरो दे जाणे री गईरी इच्छा राखोए।
6 सेयो रोणे री तराईया रे जांदे ऊए तिजी खे सूबल़ा री जगा बणाई देओए;
फेर बरसाती री आगली बर्खा तिदे आशीष ई आशीष उपजाओई।
7 सेयो जीता पाँदे जीत पाँदे जाओए;
तिना बीचा ते हर एकी जणे सिय्योनो रे परमेशरो खे आपणा मूँ दखाणा।
8 ओ प्रभु, स्वर्गिय सेनाओं रे परमेशर, मेरी प्रार्थना सुण,
ओ याकूबो रे परमेशर मेरिया गल्ला पाँदे त्यान दे!
9 ओ परमेशर, म्हारे राजे खे आशीष दे,
जेस राजे खे तैं चूणी राखेया ए!
10 तेरे आँगणो रे एक दिन रणा ओरी जगा ह्जार दिन रणे ते केथी खरा ए।
दुष्टा रे डेरेया रे रणे ते आपणे परमेशरो रे मन्दरो रिया देऊल़ी पाँदे खड़े रणा माखे जादा अच्छा लगोआ।
11 ओ यहोवा, म्हारी रक्षा करने वाल़ा महान राजा तूँ ई ए, प्रभु दया ओर महिमा देओआ;
ओर जो लोक तर्मो रिया बाटा रे हांडोए; प्रभु तिना खे खरिया-खरिया चीजा देओआ।
12 ओ स्वर्गिय सेनाओं रे प्रभु! से माणूं बऊत ई तन्य ए
जो तां पाँदे परोसा राखोआ!