1 ओ परमेशर, मां पाँदे दया कर!
मेरेया दुश्मणे चऊँ कनारा ते केरी की मां पाँदे अमला करी राखेया,
सेयो माखे हर रोज दु:खी देई कि माखे काणा चाओए।
2 मेरे दुश्मण हर रोज मां पाँदे अमला करोए,
ओर जो कमण्डी मांते लड़ोए, सेयो बऊत जादा ए।
3 जेस बखते माखे डर लगणा,
मां तां पाँदे परोसा राखणा।
4 ओ परमेशर, आऊँ तेरी स्तुति करूँआ, कऊँकि तैं जो वादा कित्तेया तेस पूरा करेया,
माखे तां पाँदे परोसा ए ओर फेर आऊँ नि डरदा।
कोई बी लोक पक्का ई मेरा नुकशाण नि करी सकदे।
5 दुश्मण लगातार मेरे वचना रा उल्टा मतलब लगाई की अड़चण लगाओए।
तिना रे सारे बचार मेरे खलाफ बुराईया रिया तँईं ए।
6 सेयो सब मिली की कट्ठे ओए
ओर लूकी की बैठोए। सेयो मेरे कदमा-कदमा खे देखोए,
मानो सेयो मेरे प्राण लणे रिया ताका रे ए।
7 इजी री खातर ओ परमेशर, तिना खे तिना रे बुरे कामा री सजा दे जो सेयो करोए;
दखा कि तूँ तिना लोका खे अराई की गुस्से दे आ!
8 देख तूँ जाणेया कि मां पाँदे केड़िया मुसीबता आई रिया,
तैं मेरे हर रोणे-चींगणे रा साब राखेया,
ओर सब गल्ला तैं आपणियां कताबा दे लिखी राखिया ए।
9 जेस बखते आऊँ ताखे आका पाऊँ,
तेस ई बखते मेरे दुश्मण उल्टे फिरने।
आऊँ ये जाणूंआ कि परमेशर मेरी तरफा खे ए।
10 परमेशरो रिया मतादा ते मां तेसरे वचनो री तारीफ करनी,
यहोवे रिया मतादा ते मां तेसरे वचनो री तारीफ करनी।
11 मैं परमेशरो पाँदे परोसा राखी राखेया, मां नि डरना।
माणूं मेरा क्या बिगाड़ी सकोआ?
12 ओ परमेशर, तेरी मान्नता रा पार मां पाँदे पड़ी रा;
मां ताखे तन्यवादो री बलि चढ़ाणी।
13 कऊँकि तैं मौता ते मेरा प्राण बचाई राखेया;
तैं मेरे पैर बी खड़ीसणे ते बचाई राखे,
ताकि आऊँ परमेशरो सामणे जिऊँदेया रे प्रयासे रे चलूँ फिरूँ।