सृष्टिया रे परमेशरो री महिमा
1 जेबे लोक तिना चीजा खे देखोए जो परमेशरे स्वर्गो दे राखिया ए, तो सेयो समजी सकोए कि से बऊत महान ए ओर तिने सर्गो दे नौखिया चीजा बणाई राखिया ए।
2 हर रोज एकी माणूंए जेड़ा परमेशरो रे बारे दे बताओआ, ओर आगले दिने बी सेई काणी ए।
ओर हर रात एकी माणूंए जेड़ी आसा खे सिखाओई कि परमेशर बड़ा महान ए।
3 ना तो कोई बोली ए ओर ना कोई पाषा,
जेती तिना रा शब्द नि सुणदा।
4 फेर बी तिना री आवाज सारी तरतिया पाँदे गूँजी री
ओर तिना रे वचन दुनिया रे कनारे तक पऊँची गे रे।
परमेशरे सर्गो बीचे सूरजो रिया तँईं एक मण्डप खड़ा करी राखेया,
5 से एड़ा निकल़ोआ जेड़ा लाड़ा आपणे मईलो ते निकल़ोआ।
से दौड़ने वाल़े खिलाड़ी ए जेड़ा आपणी दौड़ दौड़ने रे खुश ओआ।
6 से सर्गो रे एक कूणे ते निकल़ोआ
ओर से तिजी रे दूजे कूणे तक चक्कर लगाओआ
ओर तेसरी गर्मी सबी खे पऊँचोई।
7 यहोवे रा बिधान खरा ए, से प्राणो खे नवीं जिन्दगी देओआ;
यहोवे रे नियम परोसे जोगे ए,
शरीफ माणूंए खे अक्लमंद बणाई देओए।
8 यहोवे रे उपदेश सिद्ध ए, मनो खे खुश करी देओए;
यहोवे री आज्ञा ठीक ए, से आखी रे जोति लई आओई;