Para kay Jedutun, ang direktor ng mga mang-aawit: Awit na isinulat ni David.
1 Sinabi ko sa aking sarili,
"Ang ugali koʼy aking babantayan,
ang magkasala sa pananalitaʼy
aking iiwasan.
Bubusalan ko ang aking mga labi
kapag nasa piling ng masasamang tao."
2 Kaya tumahimik ako
at walang anumang sinabi
kahit mabuti,
ngunit lalong nadagdagan ang sakit
ng aking kalooban.
3 Akoʼy tunay na nabahala,
at sa kaiisip koʼy lalo akong naguluhan,
kaya nang hindi ko na mapigilan ay sinabi ko:
4 "Panginoon, ipabatid nʼyo po sa akin
kung kailan ang aking katapusan
at kung ilan ang nalalabing mga araw;
ipaalala ninyong ang buhay ko
ay pansamantala lamang.
5 Kay ikli ng buhay na ibinigay nʼyo sa akin.
Katumbas lang ng isang saglit para sa inyo.
Itoʼy parang hangin lamang na dumadaan,
6 o kayaʼy parang anino na nawawala.
Abala siya sa mga bagay na wala namang kabuluhan.
Nagtitipon siya ng kayamanan, ngunit kapag siyaʼy namatay,
hindi na niya alam kung sino ang makikinabang.
7 At ngayon, Panginoon, ano pa ang aasahan ko?
Kayo lang ang tanging pag-asa ko.
8 Iligtas nʼyo ako sa lahat kong kasalanan,
at huwag nʼyong hayaang pagtawanan ako ng mga hangal.
9 Akoʼy mananahimik at hindi na ibubuka pa ang aking bibig,
dahil nanggaling sa inyo ang pagdurusa kong ito.
10 Huwag nʼyo na akong parusahan.
Akoʼy parang mamamatay na sa dulot nʼyong kahirapan.
11 Dinidisiplina nʼyo ang tao
kapag siya ay nagkakasala.
Katulad ng gamo-gamo,
inuubos nʼyo rin ang kanilang mga pinahahalagahan.
Tunay na ang buhay ng tao
ay pansamantala lamang.39:11 pansamantala lamang: Sa literal, parang hininga lamang.
12 "Panginoon, dinggin nʼyo ang dalangin ko.
Pakinggan nʼyo ang paghingi ko
ng tulong sa inyo.
Huwag nʼyo sanang balewalain
ang aking mga pag-iyak.
Dahil dito sa mundo akoʼy dayuhan lamang,
gaya ng aking mga ninuno,
sa mundo ay lilisan.
13 Huwag na kayong magalit sa akin,
upang akoʼy maging masaya
bago ako mamatay."