1 Mga kababayan,* ang mga turo koʼy

inyong pakinggan.

Sundin ninyo ang aking mga salita.

2 Tuturuan ko kayo sa pamamagitan ng paghahalintulad.*

Sasabihin ko sa inyo ang mga lihim

na katotohanan ng nakaraan.

3 Napakinggan na natin ito at nalaman.

Sinabi ito sa atin ng ating mga ninuno.

4 Hindi natin ito ililihim sa ating mga anak;

sasabihin natin sa mga susunod na henerasyon

ang kapangyarihan ng Panginoon

at ang mga kahanga-hanga niyang gawa.

5 Ibinigay niya ang kanyang mga kautusan kay Jacob;

ginawa niya itong batas ng Israel.

Iniutos niya sa ating mga ninuno

na ituro ito sa kanilang mga anak,

6 upang itoʼy malaman din

ng susunod na henerasyon

at ituturo rin nila sa kanilang mga anak.

7 Sa ganitong paraan, magtitiwala sila sa Diyos

at hindi nila makakalimutan

ang kanyang mga ginawa,

at susundin nila ang kanyang mga utos.

8 Hindi sila magiging katulad

ng kanilang mga ninuno

na matitigas ang ulo, suwail,

hindi lubos ang pagtitiwala sa Diyos,

at hindi tapat sa kanya.

9 Bagamaʼt may mga pana ang mga taga-Efraim,

umaatras naman sila sa oras ng labanan.

10 Hindi nila pinanindigan ang kasunduan nila sa Diyos,

at tumanggi silang mamuhay

ayon sa kanyang mga utos.

11 Kinalimutan nila ang mga kahanga-hanga

niyang ginawa

na ipinakita niya sa kanila.

12 Nasaksihan mismo ng ating mga ninuno

ang mga himala na ginawa ng Diyos

doon sa Zoan sa lupain ng Ehipto.

13 Hinawi niya ang dagat

at pinadaan sila roon;

ginawa niyang parang magkabilang pader ang tubig.

14 Pinatnubayan niya sila

sa pamamagitan ng ulap tuwing araw

at sa pamamagitan ng liwanag ng apoy naman

tuwing gabi.

15 Biniyak niya ang mga bato sa ilang

at dumaloy ang tubig

at binigyan sila ng maraming inumin

mula sa kailaliman ng lupa.

16 Pinalabas niya ang maraming

tubig mula sa bato

at ang tubig ay umagos gaya ng ilog.

17 Ngunit patuloy pa rin silang nagkasala sa kanya.

Naghimagsik sila sa Kataas-taasang Diyos doon sa ilang.

18 Sinadya nilang subukin ang Diyos

sa pamamagitan ng paghingi nila

ng mga pagkaing gusto nila.

19 Kinutya nila ang Diyos

nang sabihin nilang,

"Makakapaghanda ba ang Diyos

ng pagkain dito sa ilang?

20 Oo ngaʼt umagos ang tubig

nang hampasin niya ang bato,

ngunit makapagbibigay din ba siya

ng tinapay at karne sa atin?"

21 Narinig ito ng Panginoon at galit na galit siya.

Nag-apoy sa galit ang Panginoon laban sa lahi ni Jacob,

22 dahil hindi sila sumampalataya sa kanya,

o nagtiwala sa pagliligtas niya.

23 Ganoon pa man, iniutos niyang bumukas ang langit,

24 at pinaulanan sila ng pagkaing manna.

Ibinigay ito sa kanila upang kainin.

25 Kinain nila ang pagkain ng mga anghel,

at sobra pa sa kaya nilang kainin

ang ibinigay ng Diyos sa kanila.

26 Pinaihip niya ang hangin

mula sa silangan at sa timog

sa pamamagitan ng kanyang kapangyarihan.

27 Pinaulanan din sila ng napakaraming ibon,

na kasindami ng buhangin sa tabing-dagat.

28 Pinadapo niya ang mga ito sa palibot

ng kanilang mga tolda sa kampo.

29 Kaya kumain sila at nabusog,

dahil ibinigay sa kanila ng Diyos

ang gusto nila.

30 Ngunit habang kumakain sila at nagpapakabusog,

31 nagalit ang Diyos sa kanila.

Pinatay niya ang makikisig

na mga kabataan ng Israel.

32 Sa kabila ng lahat ng ginawa ng Diyos sa kanila,

nagpatuloy pa rin sila sa pagkakasala.

Kahit na gumawa siya ng mga himala,

hindi pa rin sila naniwala.

33 Kaya agad niyang winakasan ang kanilang buhay

sa pamamagitan ng biglaang

pagdating ng kapahamakan.

34 Kapag pinarurusahan sila ng Diyos

at ang iba sa kanilaʼy namamatay,

nagbabalik-loob sila at agad lumalapit sa kanya.

35 At naalala nila na ang Diyos

ang kanilang Batong kanlungan,

ang Kataas-taasang Diyos

ang kanilang Tagapagligtas.

36 Ang papuri nilaʼy sa bibig lamang nagmumula

pawang kasinungalingan ang kanilang mga salita.

37 Hindi sila naging tapat sa kanya

at hindi nila pinahalagahan ang kasunduan niya sa kanila.

38 Ngunit dahil maawain ang Diyos,

pinatawad ang mga kasalanan nila

at hindi sila nilipol.

Maraming beses niyang pinigil ang kanyang galit

kahit napakatindi na ng kanyang poot.

39 Naisip niyang mga tao lamang sila,

parang hangin na dumadaan

at biglang nawawala.

40 Madalas silang maghimagsik

sa Diyos doon sa ilang

at pinalungkot nila siya.

41 Paulit-ulit nilang sinubok ang Diyos;

ginalit nila ang Banal na Diyos ng Israel.

42 Hindi nila inalala

ang kanyang kapangyarihan

sa araw na iniligtas niya sila

mula sa kanilang mga kaaway,

43 noong gumawa siya ng mga himala at tanda

roon sa Zoan, sa lupain ng Ehipto.

44 Ginawa niyang dugo ang mga ilog nila,

kaya wala silang mainom sa mga tubig nila.

45 Nagpadala rin siya ng napakaraming langaw

na nagpahirap sa kanila

at mga palaka na puminsala sa lupain nila.

46 Ipinakain niya sa mga balang

ang kanilang mga pananim at mga ani.

47 Sinira niya ang kanilang mga tanim na ubas

at mga punong sikomoro

sa pamamagitan ng pagpapaulan ng yelo.

48 Pinagpapatay niya ang kanilang mga hayop

sa pamamagitan ng kidlat

at pag-ulan ng malalaking yelo.

49 Ipinaranas niya sa kanila

ang matinding poot at galit niya,

at nagpadala siya ng mga anghel

na nagdulot ng sakuna.

50 Hindi pinigilan ng Diyos ang kanyang poot.

Hindi niya sila iniligtas sa kamatayan.

Sa halip ay pinatay sila

sa pamamagitan ng mga salot.

51 Pinatay niyang lahat

ang mga panganay na lalaki sa Ehipto;

Oo, ang bawat panganay sa lahi ni Ham.

52 Ngunit parang mga tupa na inilabas niya sa Ehipto

ang kanyang mamamayan

tulad sa kawan ng mga tupa,

silaʼy pinatnubayan niya sa ilang.

53 Pinatnubayan niya sila,

kaya hindi sila natakot.

Ngunit ang mga kaaway nila

ay nalunod sa dagat.

54 Dinala niya sila sa lupaing kanyang pinili,

dito sa bulubunduking lugar na kinuha niya

sa pamamagitan ng kanyang kapangyarihan.

55 Itinaboy niya ang lahat

ng naninirahan doon,

at hinati-hati ang lupain

sa mga lahi ng Israel

upang maging pag-aari nila

at maging tirahan.

56 Ngunit sinubok pa rin nila ang Kataas-taasang Diyos,

naghimagsik sila at hindi sumunod

sa kanyang mga utos.

57 Tumalikod sila sa Diyos

katulad ng kanilang mga ninuno.

Tulad sila ng isang sirang pana

na hindi mapagkakatiwalaan.

58 Ginalit nila ang Diyos

dahil sa kanilang mga sambahan

sa matataas na lugar

Pinanibugho nila ang Diyos dahil sa kanilang

mga diyos-diyosan.

59 Alam* ng Diyos ang ginawa ng mga Israelita,

kaya nagalit siya at itinakwil sila nang lubusan.

60 Iniwanan niya ang kanyang tolda sa Silo,

kung saan siya nananahan dito sa mundo.

61 Hinayaan niyang agawin ng mga kaaway

ang Kahon ng Kasunduan

na simbolo ng kanyang kapangyarihan

at kadakilaan.

62 Nagalit siya sa kanyang mga mamamayan

kaya ipinapatay niya sila

sa kanilang mga kaaway.

63 Sinunog ang kanilang mga binata,

kaya walang mapangasawa

ang kanilang mga dalaga.

64 Namatay sa labanan ang kanilang mga pari,

at ang mga naiwan nilang asawa

ay hindi makapagluksa.*

65 Pagkatapos, parang nagising ang Panginoon

mula sa kanyang pagkakahimlay;

at para siyang isang malakas na tao

na pinatapang ng alak.

66 Itinaboy niya at pinaatras

ang kanyang mga kaaway;

inilagay niya sila sa walang hanggang kahihiyan.

67 Itinakwil niya ang lahi ni Jose,

hindi rin niya pinili ang lahi ni Efraim.*

68 Sa halip ay pinili niya ang lahi ni Juda

at ang bundok ng Zion na kanyang minamahal.

69 Doon niya ipinatayo ang kanyang Templo,

katulad ng langit at lupa

na kanyang itinatag, magpakailanman.

70,71 Pinili ng Diyos si David

na maging lingkod niya.

Kinuha siya mula sa pagpapastol ng tupa

at ginawang hari ng Israel,

ang mga mamamayang kanyang hinirang.

72 Katulad ng isang mabuting pastol,

inalagaan niya ang mga Israelita

nang may katapatan

at mahusay silang pinamunuan.