1 Diyos ko, Diyos ko, bakit nʼyo ako pinabayaan?

Bakit kay layo nʼyo sa akin?

Dumadaing ako sa hirap,

ngunit hindi nʼyo pa rin

ako tinutulungan.

2 Diyos ko, araw-gabiʼy

tumatawag ako sa inyo,

ngunit hindi nʼyo ako sinasagot,

kaya wala akong kapahingahan.

3 Ngunit banal ka,

at nakaluklok ka

sa iyong trono,

at pinupuri ng mga Israelita.

4 Ang aming mga ninuno

ay sa inyo nagtiwala,

at silaʼy inyong iniligtas.

5 Tinulungan nʼyo sila

nang sila ay tumawag sa inyo.

Sila ay nagtiwala at hindi nabigo.

6 Akoʼy hinahamak at hinihiya ng mga tao.

Sinasabi nila na para akong higad

at hindi tao.

7 Bawat makakita sa akin

ay nangungutya, nang-aasar,

at iiling-iling na nagsasabi,

8 "Hindi baʼt nagtitiwala ka sa Panginoon,

bakit hindi ka niya iniligtas?

Hindi baʼt nalulugod siya sa iyo,

bakit hindi ka niya tinulungan?"

9 Ngunit kayo ang naglabas sa akin

sa sinapupunan ng aking ina,

at tinuruan nʼyo akong magtiwala sa inyo

kahit noong akoʼy sanggol pa lamang.

10 Mula sa aking pagsilang,

akoʼy nakadepende na sa inyo,

mula si sinapupunan,

ikaw ang aking Diyos.

11 Huwag po kayong maging malayo sa akin,

dahil ang kaguluhan ay malapit

nang dumating,

at walang ibang makakatulong sa akin.

12 Napapaligiran ako ng maraming kaaway,

tulad nilaʼy mga mababangis na toro

mula sa Bashan.

13 Para rin silang mga leong umaatungal

at nakanganga na handa akong lapain.

14 Nawalan ako ng lakas

na parang tubig na ibinubuhos,

at ang aking mga buto

ay parang nalinsad* lahat.

At nawalan ako ng lakas ng loob,

para akong nauupos na kandila.

15 Ang aking kalakasan ay natuyo

na parang tigang na lupa,

at ang aking dila ay dumidikit

sa aking ngala-ngala.

O Panginoon, pinabayaan nʼyo ako sa lupa

na parang isang patay.

16 Pinapalibutan ako ng mga masasama,

para silang mga asong nakapaligid sa akin.

At tinusok nila ang aking mga kamay at mga paa.

17 Naglalabasan na ang lahat

ng aking mga buto,

ngunit akoʼy kanilang tinitingnan lamang.

18 Ang aking mga damit

ay kanilang pinaghati-hatian,

nagpalabunutan sila para sa aking

panloob na kasuotan.

19 Ngunit kayo, Panginoon,

huwag po kayong maging malayo sa akin.

Kayo ang aking kalakasan;

magmadali kayo at akoʼy tulungan.

20 Iligtas nʼyo ang buhay ko

sa espada ng aking mga kaaway

na tulad ng mga pangil ng aso,

21 Iligtas nʼyo ako sa mga kuko ng leon,

o sungay ng toro.

Sagutin nʼyo po ang aking dalangin.

22 Ikukuwento ko sa mga kababayan ko

ang lahat ng tungkol sa inyo.

At sa gitna ng kanilang pagtitipon,

kayo ay aking papupurihan.

23 Kayong may takot sa Panginoon,

purihin ninyo siya!

Kayong mga lahi ni Jacob na siyang bayan ng Israel,

parangalan ninyo siya

at matakot kayo sa kanya!

24 Hindi niya binabalewala ang mga mahihirap.

Hindi niya sila tinatalikuran,

sa halip ay pinakikinggan pa niya

ang kanilang mga pagtawag.

25 Panginoon, sa inyo nagmumula

ang kasiglahan kong magpuri sa inyo

sa gitna ng buong sambayanan.

Sa gitna ng mga taong may takot sa inyo,

tutuparin ko ang aking mga pangako sa inyo.

26 Kakain ang mga dukha hanggang sa mabusog.

Pupurihin kayo ng mga lumalapit sa inyo.

Sanaʼy sumakanila ang mabuti

at mahabang buhay magpakailanman.

27 Panginoon, maaalala kayo ng tao

sa buong mundo,

at sila ay manunumbalik at sasamba sa inyo,

28 sapagkat kayo ang naghahari,

at namumuno sa lahat ng bansa.

29 Kaya magdiriwang at sasamba sa inyo

ang lahat ng mayayaman

sa buong mundo.

Luluhod sa inyo ang lahat ng mga mortal,

sila na babalik sa alikabok.

30 Ang susunod na salinlahi

ay maglilingkod sa inyo.

At tuturuan nila ang kanilang mga anak

ng tungkol sa inyo, Panginoon.

31 Balang araw, silang hindi pa ipinapanganak

ay malalaman ang mga ginawa ninyo,

at maging ang pagliligtas nʼyo

sa inyong mga mamamayan.