1 Panginoon, buong puso kitang pasasalamatan.

Ilalahad ko ang lahat

ng inyong ginawang kahanga-hanga.

2 Dahil sa inyo, Kataas-taasang Diyos

akoʼy magsasaya.

Magagalak ako at aawit

ng mga papuri para sa inyo.

Aawit ako ng mga papuri para sa inyo.

3 Kapag kayoʼy nagpapakita sa aking mga kaaway,

natatakot sila at umaatras;

tumatakas sila at nadadapa,

at sa inyong harapan silaʼy namamatay.

4 Nakaupo kayo sa inyong trono

bilang matuwid na hukom.

Noong akoʼy inyong hinatulan,

napatunayan nʼyong wala akong kasalanan.

5 Hinatulan nʼyo at nilipol

ang mga bansang masasamâ,

kaya hindi na sila maaalala magpakailanman.

6 Tuluyan nang nawala ang aking mga kaaway;

sila ay lubusang nawasak.

Giniba nʼyo rin ang kanilang mga bayan,

at silaʼy lubusan nang makakalimutan.

7 Ngunit kayo, Panginoon

ay maghahari magpakailanman.

At handa na ang inyong trono

para sa paghatol.

8 Matuwid ninyong pinamumunuan

ang sangkatauhan,

silaʼy inyong hinahatulan

nang walang pagkiling kaninuman.

9 Panginoon, kayo ang kanlungan

ng mga inaapi,

at kublihan sa panahon ng kahirapan.

10 Sa inyo nagtitiwala

ang nakakakilala sa inyo,

dahil hindi nʼyo itinatakwil

ang mga lumalapit sa inyo.

11 Magsiawit kayo ng papuri

sa Panginoon na hari ng Jerusalem!

Ihayag ninyo sa mga bansa

ang kanyang mga ginawa!

12 Hindi niya nakakalimutan ang panawagan

ng mga pinahihirapan;

pinaghihigantihan niya

ang mga nagpapahirap sa kanila.

13 Panginoon, tingnan nʼyo po

ang pagpapahirap sa akin

ng aking mga kaaway.

Maawa kayo sa akin,

at iligtas nʼyo ako sa bingit ng kamatayan,

14 upang masabi ko sa lahat ng tao

sa pintuan ng Zion,

ang inyong mga ginawa,

at akoʼy magagalak at magpupuri

dahil sa inyong pagliligtas.

15 Nangyari mismo sa kanilang bansa

ang binalak nilang masama.

Sila mismo ang nahulog

sa sarili nilang bitag.

16 Kilala ang Panginoon sa kanyang mga gawang matuwid.

Ang masasamaʼy napahamak,

dahil rin sa kanilang masamang gawa.

17 Kamatayan ang hahantungan ng mga masasama.

Ang mga lilimot sa Diyos,

ganyan ang kahihinatnan nila.

18 Ang mga dukha ay hindi laging pababayaan,

at ang pag-asa ng mga mahihirap

ay hindi na mawawala kailanman.

19 O Panginoon, huwag nʼyong pabayaang manaig

ang kakayahan ng mga tao;

tipunin nʼyo sa inyong presensya

at hatulan ang mga taong

hindi kumikilala sa inyo.

20 Turuan nʼyo silang matakot Panginoon,

at nang malaman nilang silaʼy mga tao lamang.