1 Bumubulong ang kasalanan

sa puso ng masamang tao.

Ni wala man lang siyang takot sa Diyos.

2 Dahil mataas ang tingin niya sa kanyang sarili,

hindi niya nakikita ang kanyang kasalanan

upang kamuhian ito.

3 Ang kanyang mga sinasabi

ay puro kasamaan at kasinungalingan.

Hindi na niya iniisip ang paggawa

ng ayon sa karunungan at kabutihan.

4 Kahit siyaʼy nakahiga,

nagbabalak siya ng masama.

Napagpasyahan niyang gumawa nang hindi mabuti,

at hindi niya tinatanggihan ang kasamaan.

5 Panginoon, ang inyong pag-ibig at katapatan

ay umaabot hanggang sa kalangitan.

6 Ang inyong katuwiran

ay kasintatag ng kabundukan.

Ang inyong paraan ng paghatol

ay sinlalim ng karagatan.

Ang mga tao o hayop man

ay inyong iniingatan, O Panginoon.

7 Napakahalaga ng pag-ibig nʼyong

walang hanggan, O Diyos!

Nakakahanap ang tao ng pagkalinga sa inyo,

tulad ng pagkalinga ng inahing manok

sa kanyang mga inakay sa ilalim

ng kanyang pakpak.

8 Sa inyong tahanan ay pinakakain nʼyo sila

nang masaganang handa,

at pinaiinom nʼyo sila sa inyong ilog

ng kaligayahan.

9 Dahil kayo ang nagbibigay ng buhay.

Pinapaliwanagan nʼyo kami,

at naliliwanagan ang aming isipan.

10 Patuloy nʼyong ibigin

ang mga kumikilala sa inyo,

at bigyan nʼyo ng katarungan

ang mga namumuhay nang matuwid.

11 Huwag nʼyong payagang akoʼy tapakan

ng mga mapagmataas

o itaboy ng mga masasamâ.

12 Ang masasamang tao

ay mapapahamak nga.

Silaʼy babagsak at hindi na muling makakabangon pa.