1 Panginoon, huwag nʼyong kalilimutan si David

at ang lahat ng paghihirap na kanyang tiniis.

2 Alalahanin nʼyo ang pangako niya sa inyo Panginoon,

kayo na Makapangyarihang Diyos ni Jacob.

Ipinangako niya,

3 "Hindi ako uuwi sa aking bahay

ni hihimlay sa aking higaan.

4 Hindi ko hahayaang dalawin ako ng antok

ni ipikit ang aking mga mata

5 hanggaʼt hindi ako nakakakita ng lugar

na matitirhan ng Panginoon,

ang Makapangyarihang Diyos ni Jacob."

6 Nang kami ay nasa Efrata nabalitaan namin kung nasaan ang Kaban ng Kasunduan,

at natagpuan namin ito sa kapatagan ng Jaar.

7 Sinabi namin, "Pumunta tayo sa tahanan ng Panginoon,

at sumamba tayo sa kanya sa harap ng kanyang trono."

8 Panginoon, pumasok po kayo sa inyong tahanan

kasama ang Kahon ng inyong Kasunduan,

na simbolo ng inyong kapangyarihan.

9 Sanaʼy palaging mamuhay ng matuwid

ang inyong mga pari,

at umawit nang may kagalakan

ang inyong mga tapat na mamamayan.

10 Alang-alang kay David na inyong lingkod,

huwag ninyong itatakwil ang haring inyong hinirang.

11 Nangako kayo noon kay David,

at itoʼy tiyak na inyong tutuparin

at hindi babawiin.

Sinabi ninyo, "Isa sa iyong angkan

ang papalit bilang hari.

12 At kung ang iyong angkan ay tutupad

sa aking kasunduan at susunod

sa mga turo sa kanila,

ang kanilang mga anak ay maghahari rin

magpakailanman."

13 Sapagkat pinili ng Panginoon ang Zion

hinangad niya ito na maging tahanan niya.

Sinabi niya,

14 "Ito ang aking tirahan magpakailanman;

dito ako maninirahan dahil ito ang nais ko.

15 Bibiyayaan ko ang Zion

ng lahat niyang pangangailangan,

mga mamamayan niyang dukha

ay aking bubusugin.

16 Ililigtas ko ang kanyang mga pari,

at ang kanyang tapat na mamamayan

ay aawit sa kagalakan.

17 "Paghahariin ko sa Zion ang haring

mula sa angkan ni David,

at gagawin ko siyang parang ilawan

na pumapatnubay sa mga tao.

18 Hihiyain ko ang kanyang mga kaaway,

ngunit pauunlarin ko ang kaharian niya."