Para kay Jedutun, ang direktor ng mga mang-aawit: Awit na isinulat ni David.
1 Sa Diyos lang ako may kapahingahan;
Ang kaligtasan koʼy nagmumula sa kanya.
2 Siya lang ang aking batong kanlungan
at kaligtasan.
Siya ang aking tanggulan,
kaya ligtas ako sa kapahamakan.
3 Kayong mga kaaway ko,
hanggang kailan kayo sasalakay
upang akoʼy patayin?
Tulad koʼy pader
na malapit nang magiba
at bakod na malapit nang matumba.
4 Gusto lamang ninyong maalis ako
sa aking mataas na katungkulan.
Tuwang-tuwa kayo sa pagsisinungaling.
Kunwariʼy pinupuri ninyo ako
ngunit sa puso ninyoʼy isinusumpa ako.
5 Sa Diyos ko lang matatamo
ang kapahingahan
dahil binibigyan niya ako ng pag-asa.
6 Siya lang ang aking batong kanlungan
at kaligtasan.
Siya ang aking tanggulan
kaya ligtas ako sa kapahamakan.
7 Nasa Diyos ang aking kaligtasan
at karangalan.
Siya ang matibay kong batong kanlungan.
Siya ang nag-iingat sa akin.
8 Kayong mga mamamayan ng Diyos,
magtiwala kayo sa kanya
sa lahat ng oras!
Sabihin sa kanya ang lahat
ng inyong suliranin,
dahil siya ang ating kanlungan.
9 Ang tao, dakila man o mangmang
ay hindi mapagkakatiwalaan.
Pareho lang silang walang kabuluhan.
Magaan pa sila kaysa sa hangin
kapag tinimbang.
10 Huwag kayong umasa sa perang nakuha
sa pangingikil at pagnanakaw.
Dumami man ang inyong kayamanan,
huwag ninyo itong mahalin.
11 Hindi lang isang beses kong narinig
na sinabi ng Diyos na nasa kanya
ang kapangyarihan
12 at tapat ang kanyang pag-ibig.
Tiyak na gagantimpalaan ng Panginoon
ang tao ayon sa kanyang mga ginawa.