1 ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ ਹੈ,

ਸਾਡੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ

ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ,

ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਕੀ ਕੀਤਾ ਸੀ।

2 ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪਰਾਈਆਂ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਸੀ

ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸਾਇਆ।

ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ

ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ।

3 ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਧਰਤੀ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤਿਆ

ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਬਾਂਹ ਦੇ ਜੋਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਮਿਲੀ;

ਇਹ ਤੇਰਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ, ਤੇਰੀ ਬਾਂਹ,

ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਚਿਹਰੇ ਦਾ ਨੂਰ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ।

4 ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਹੈ,

ਜੋ ਯਾਕੋਬ ਲਈ ਜਿੱਤਾਂ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

5 ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਧੱਕਦੇ ਹਾਂ;

ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦੁਆਰਾ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਧਦੇ ਹਾਂ।

6 ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਧਣੁੱਖ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ,

ਨਾਂ ਮੇਰੀ ਤਲਵਾਰ ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

7 ਪਰ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,

ਅਤੇ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਈਰਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆ ਨੂੰ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

8 ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਆਪਣੀ ਸ਼ੇਖੀ ਮਾਰਦੇ ਹਾਂ,

ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਲਈ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਾਂਗੇ।

9 ਪਰ ਹੁਣ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਮਰ ਕੀਤਾ ਹੈ;

ਅਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਚੱਲਦਾ।

10 ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟਾਇਆ,

ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਈਰਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਲੁੱਟ ਲਿਆ ਹੈ।

11 ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਭੇਡਾਂ ਵਾਂਗ ਨਿਗਲਣ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ

ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚ ਖਿੰਡਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

12 ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੈਸੇ ਲਈ ਵੇਚ ਦਿੱਤਾ,

ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਿਕਰੀ ਤੋਂ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।

13 ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਨਿੰਦਿਆ,

ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮਜ਼ਾਕ ਅਤੇ ਮਖੌਲ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।

14 ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉਪਦੇਸ਼ ਬਣਾਇਆ ਹੈ;

ਲੋਕ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਸਿਰ ਹਿਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।

15 ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ,

ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਮੂੰਹ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ

16 ਜਿਹੜੇ ਮੈਨੂੰ ਮਿਹਣਾ ਮਾਰਦੇ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਬਦਨਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ,

ਉਸ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਜੋ ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਤੇ ਤੁਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

17 ਅਸੀਂ ਨਾ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਭੁੱਲੇ ਸੀ,

ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਤੇਰੇ ਨੇਮ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ ਸੀ;

ਤਾਂ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਸਹਿਣਾ ਪਿਆ।

18 ਸਾਡੇ ਦਿਲ ਵਾਪਸ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਮੁੜੇ;

ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸਾਡੇ ਪੈਰ ਤੇਰੇ ਰਾਹਾਂ ਤੋਂ ਭਟਕੇ।

19 ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਗਿੱਦੜਾਂ ਦਾ ਅੱਡਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ;

ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਡੂੰਘੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

20 ਜੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਨਾਮ ਭੁੱਲ ਗਏ ਹੁੰਦੇ,

ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਦੇਵਤੇ ਅੱਗੇ ਹੱਥ ਪਸਾਰਦੇ,

21 ਕੀ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਖੋਜ ਨਾ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇਗੀ,

ਉਹ ਤਾਂ ਦਿਲ ਦੇ ਭੇਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ?

22 ਫਿਰ ਵੀ ਤੇਰੇ ਕਾਰਨ ਅਸੀਂ ਹਰ ਦਿਨ ਮੌਤ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ;

ਸਾਨੂੰ ਕਤਲ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭੇਡਾਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

23 ਹੇ ਯਾਹਵੇਹ ਜਾਗ! ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਸੁੱਤਾ ਹੈ?

ਉੱਠ ਜਾ! ਸਾਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਨਾ ਠੁਕਰਾ।

24 ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਕਿਉਂ ਛੁਪਾਉਂਦਾ ਹੈ

ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਭੁੱਲਦਾ ਹੈ?

25 ਅਸੀਂ ਮਿੱਟੀ ਤੱਕ ਝੁੱਕ ਗਏ ਹਾਂ;

ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਜ਼ਮੀਨ ਨਾਲ ਚਿਪਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

26 ਉੱਠ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ;

ਤੇਰੇ ਅਟੁੱਟ ਪਿਆਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ।